Anneye Dua
Sevgili Tanrım;
Artık genç değilim ve arkadaşlarımın
anneleri tek tek ölmeye başladı.
Arkadaşlarım annelerinin değerlerini
anladıklarında; bunu onlara
söyleyemeyecek kadar geç
kaldıklarını dile getiriyorlar. Buna
çok üzüldüm...
Benim hala hayatta olan kusursuz bir
annem ve bir kayın validem var.
Onların değerini her geçen gün daha
iyi anlıyorum.
Onlar değil, ben değişiyorum. Yaşım
ilerledikçe onların ne kadar olağan
üstü birer insan olduklarını daha
iyi anlıyorum. Bu sözleri
annelerime söyleyemiyorum ne
yazıkki. Oysa duygularımı kalema
almak ne kolay. Bir evlat kendisine
yaşam veren annesine nasıl teşekkür
edebilir? Bir çocuğu büyütürken
gösterdiği sevgiye, sabıra ve onca
çabaya? Bebekken arkasından
koştuğu, asabi bir ergeni anladığı,
her şeyi bildiğine inanan üniversite
öğrencisini hoş gördüğü için
şükranlarını nasıl dile getirebilir?
Kızının annesinin ne kadar akıllı
bir insan olduğunu anladığı günü
sabırla beklediği için nasıl minnet
duyabilir? Anne olmuş bir evlat
hala kendisine annelik yapan bir
annesine nasıl teşekkür edebilir.?
Her zaman öğüt vermeye hazır
oldukları halde, istendiklerinde ya
da gerektiğinde sessiz kalmayı
başardıkları için binlerce kez
söyleyebilecekleri durumlarla
karşılaşmalarına karşın;
” Ben sana dememiş miydim?”
demedikleri için kendileri olduğu
için.
Sevgi dolu, düşünceli, sabırlı ve
bağışlamayı bilen kendileri olduğu
için nasıl teşekkür edebilir?
Tanrım, senden onları hak
ettiklerince kutsamanı istemekten
başka bir şey gelmiyor elimden....
ve Onların bana örnek olmalarında;
bana yardımcı olman, şükretmekten
başka. Kendi çocuklarımın gözünde;
annelerimin benim gözümde olduğu
kadar iyi bir anne olabilmek için
sana dua ediyorum tanrım... Bu
dualarım, şuanda yazmış bulunduğum
bu satırları okuyan bütün sevgili
anneler içinde olsun. Sevgi ve
saygılarımla.
08.05.2007
Zerda
