|
|
ŞİİRLER
| |
BİLSEN
BAŞARAN
AYRIKSI
-babam ibrişim torunlar istedi
diye mi
bir erkek tezgahta asılı kaldım bunca yıl-
Yüzümün öteki yüzünde yargılanan bir çocuk var
fasit dairelerimin keskinliğinden unutuyor
oyunlarını.
Donunu yıkamaktan dünyanın eskidi ellerim
demircilerin ıhıyla indim örsün etinden
kül bilmez bir ocakta şavkıyan kör yalımken
sahaf raflarının nazıyla düştüm tarihin süzgecinden.
Karanlık kanyonlar boyunca sürüklenen karınca,
düğümlü türküler ve bir topak kar'dım ve denklemdim
ölü bellek aritmetiğinde.
Bereket ellerini çekmişti uğursuz yakamdan.
Hep parçalara bölünürdü göz bebeğim
- ki her zerresi bin dirhem-
ilk tanrım babamdı / tapındığım anlarda
sırtımı dayadığım o post bıyıklarındaki deprem.
Güneş altında kar kadınlardandım
Taş ustası yontarken tekilliğimi / ben kavruk
kayalarda
çığ olma düşü kurandım.
Ağzımda bir kilit büyüttüm hep
dilim her kapıya anahtarken/ ve hep
bir paragraf susmuş söz / taklitlerim her potluğun
üstünden
bir ütü nazıyla ararken.
Hükmettim tanrıların ateşten erkekliğine
- ki kutsal buyruklar bağırırken hep / teğelle onar
jilet kesiği yaraları ve tanıksız kavgaları düğümle
o iç kanamalı güdünle....- / ben...
hep o tezgahta telsiz danteller ördüm
babam ibrişim torunlar istedi diye.
Bilsen BAŞARAN
Ana Sayfa |
|
|
|
|