| |
BABA OLMAK MI ZOR?
Her zaman aklıma gelen soru; baba
olmak mı zor, yoksa babalık mı zor? Çoğu zaman
verilen kaçamak cevaplar sanırım hemen
kulaklarımızda çınlayıverir. Baba olan erkeklerin
hemen ağzından şu cümle çıkacaktır: “ Git be
kardeşim, bulamadın mı başka soracak soru. Tabiî ki
baba olmak çok zor. Babalık ne ki?” ancak annelere
sorarsanız: “ Erkeklerin babalıkları ancak bize
yeter. Canları sıkıldı mı öfkesini bizden
çıkartırlar. Çocuklarına bağırmazlar, onlarla
ilgilenmezler, ama bize gelince aslan kesilirler.
Bazı kadınlarımızın haksız olduklarını söyleyemem.
Öyle babalar var ki; evden dışarıya çıkınca
gördükleri haksızlıklara ses çıkartmaz. Eve gelince
de kızılca kıyamet kopar. Bazı babalar da evin
yolunu yatmadan yatmaya ve ihtiyacı varsa evin
yolunu bulur ve gider. Ben bu tiplerden bahsetmeyi
düşünmüyorum bile. Bu tür babalara acımaktan başka
bir şey gelmez elimden.
Bana göre baba olmak çok kolay
değildir.Baba olmak kolaydır. Evlenirsiniz, eşinizle
beraber karar verirsiniz, çocuk sahibi olursunuz ve
böylece baba olmuş oluverirsiniz. Sizi eş dost ve
çevrenizdekileri tebrik ederler. Hele bir de erkek
çocuk sahibi olmuşsanız, inanın keyfinize diyecek
yoktur bir baba olarak. Hatta: “ Erkek adamın erkek
oğlu olur, ben bir aslan babasıyım.” der hemen. Kızı
olan bazı babalar nedense ne çevresindekilerin
yüzüne bakabilir, ne de çevre kızı olduğunu
söyleyebilir. Utancından yerin dibine girerler,
sanki büyük bir suç işlemiş gibidirler. Ben böyle
babalar da tanıyorum ve inanın şahit bile oldum.
Eğitimli ve yük sek okul mezunu olup kız çocuğu
olduğu için Ege üniversitesinde ve doğum
hastanesinde hanımını yalnız bırakıp kaçanlarını da
gördüm. Bu nedenle baba olmak değil, babalık çok
zordur. Kolay mı babalık? Çocuğunuzun kız ve ya
erkek ayrımı yapmadan kabulleneceksiniz ve onu
bağrınıza basacaksınız. Bu çağda bu tür kişiler var
mı demeyin sakın bana göre çok kişi var bu durumda.
Şöyle çevrenize bir bakıverin sizler bile
göreceksinizdir. Bana göre çocuklarına babalık
yapmak, çocuklarının babası olmak çok zordur.
Babanın görevi sadece çocuğunun doğmasında görev almak demek
değildir. Asıl babalık ondan sonra başlar. Çocuğun
doğumu ile çocuğun yetiştirilmesinde anne ile ortak
hareket edip bebekliğinden itibaren ayaklarının
üzerinde duracağı o iş bulup çalışacağı döneme kadar
devam eder. Bazen ise mezara kadar babalık, baba
olma özellikleri devam eder. Babalık o kadar kolay
bir olay değildir hiçbir zaman. Çünkü baba olmak;
erdemlik ister. Baba olmak sabır ister. Baba olmak
dayanıklılık ve olgunluk ister. Baba olmak her
şeyden kendinizin bir baba olduğunuza ve çocuğunuzun
varlığını kabul edip onunla ilgilenmek gerektiğine
inanmayı gerektirir. Yoksa ben görevimi yaptım,
benden bu kadar diyemezsiniz. Bundan sonrasını Allah
korur, onun rızkını, nafakasını verir diyemezsiniz!
Bu nedenle bana göre babalık gerçekten çok zordur.
Günümüzde birçok ailede nedense hep
baba korkusu var. Ekonomik bağımlılığı erkeğine
bağlı olan ailelerde baba ne derse o olur ne yazık
k! Baba evde ve ya dışarıda içki içer, kumar oynar,
hatta eve köfelik halde gelir ve evinde çocuklarıyla
eşinden hıncını çıkartır yine. Yada evinde geçim
sıkıntısı vardır; her gün içki şişesi elinde,
sigaranın en lüksünü içer. Ya çocuklar ne yapar
acaba diye düşünmez, hatta “ zıkkımın kökünü
yesinler” der. Bu mudur babalık? Bu mudur baba
olmak? Evine ve çocuklarına babalık böyle mi
olmalıdır? Tabiî ki hayır. Böyle olmamalı ve
olamazda! Bazı babalarda ekonomik açıdan çok
kuvvetlidir. Maddi yönden çocuğunun her türlü
ihtiyacını karşılar. Çocuklarının ve eşinin bir
dediğini iki etmez. Ancak kötü alışkanlığı yüzünden
içki masasından kalkmaz, kalksa bile okey, konken,
briç masaları onun baş eğlence yeri oluverir. Bana
göre eğlenmenin, zaman geçirmenin, arkadaşlarla
beraber eğlenmenin zamanı ve yeri vardır. Kişi ilk
önce kendi ailesine zaman ayırmalı, ayırmak
zorundadır. Daha sonra dostları ve arkadaşları
gelmeli. Çocuklarının maddi sorunlarını halletmek
baba olma görevini yerine getirmiş olmak değildir.
Onlarla eğlenmek, gezmek, onlarla gezmeye çıkmak,
onlarla konuşmaktır babalık. Onlarla açık açık
konuşmaktır babalık. Onların duygusal bağlarına
yaklaşmaktır babalık. Hatta onlarla dertleşmektir
babalık.
Son olarak şunu söylemek istiyorum.
Bu hafta babalar için “Babalar Günü” kutlamalarının
yapılacağı hafta. Babalık görevini yerine getiren
babalara sözüm yok. Onların babalar günü kutlarım
şimdiden. Onları tebrik ederim bu kişisel başarıları
ve becerilerinden dolayı. Ancak boynu bükük
çocuklarımızın babalarına sesleniyorum. Lütfen
çocuklarınızla konuşmaya çalışın, imkanınız olmasa
bile onlara birer güler yüz göstererek yaklaşın
çocuklarınıza. Onları kucaklayın, onların sorunları
olup olmadığını sorun onlara. Bunu yapmak bu kadar
zor olmasa gerek. Haydi babalar günü nedeniyle bir
pişmanlık duyarak çocuklarınıza ve eşinize güler
yüzle yaklaşın. Bakın ne kadar güzel olacak. O size
karanlık yüz ve kırgın bakışlarla bakan
çocuklarınızda ve eşinizin yüzünde güller açan bir
yüz bulacaksınız. Bunu başarmak sizin elinizde,
başaracağınıza da inanıyorum. İyi günler dileğiyle
babalar gününüzü kutluyorum.
iZMİR / 15.06.2005
Hüseyin
DURMUŞ
|
|
