HASAN FAHRİ TAN
	BEN'İM Zehrini, Dönüşü olmayan bir aşkın Kadehler dolusu -zemzem yerine- Yudumlayan Benim. Üstüme, -bir çarşaf gibi- Sarınca bakışlarını... Gurbetin Buz yüzlü mehtabında Yıldızlarla savaşıp Direnen Benim. Liselim, Tadı damağımda haala Burukluğu dilimde yaptığın çayın... Bilir misin, Başımın demli oluşu bundandır. Bozmamak için ağız tadımı -senden uzak/her sabah- Zeytin çekirdeklerinden öcalan Benim. Ezberlemedim adını Papağanlar ezber yapar- bilirsin- Aşk, ikiyken bir olmaktır. Her dakika,her saat Bütün olan seninle, Bir olan Benim. Yalnızım... Silinir gözümde kalabalıklar; Bomboş olur koca şehir... Bir resmin var elimde Düğünler, Dernekler kurarım bu tek resimle Her diliminde zamanın Hayalinle avunan Benim Hasret; Kör olası, Kahrolası... Yanardağlar oluşur gönlümde yar Fışkırır lavlar Bir kıvılcım kaysın ünye üstüne Varsın diye menzile Çırpınan Benim. Aşk, Durduğu yerde başlar aklın. Varsın deli desinler Onların da vardır elbet Tutundukları bir dal, Bindikleri bir gemi Gemi gider -garip/kimsesiz- Göz yaşları kadar sessiz Ağlayan Benim...                                         hasan fahri tan