Evet biliyorsun artık. İnanmak istediğin sürece mutluluk var. Elini uzattığında tutacağını sanıyorsun. Dinlediğin bir müzikte kulaklarında yada okuduğun kitabın hayal kahramanında gizli. Peki ya kendi mutluluğun. İşte o sende mi gizli?

Ne tuhaf. Bir anda hayatında biri var duygusunu tadarken bir anda yine yalnız olduğunu fark ediyorsun. Hangisi daha acı sence.Varlıkla yokluk arasında sıkışmış, içini burkan hep aynı şey değil mi yalnızlık. Umudun mu bu yoksa umutsuzluğun mu bilmiyorsun. Hem ne fark eder ki güne başladığında da bitirdiğinde de değişen tek şey geçen zaman olmuyor mu?

Evet biliyorsun artık. inanmak istediğin sürece umut var. Her güne güler yüzle başlaman hep bu yüzden. Kah gözlerini kapatıp hayallere dalmak kah geleceğin küçük sinyallerini güne katmak. İşe giderken selam verdiğin her esnafın bir hayatı olduğunu düşünürken kendi hayatını kurma savaşı hep bundan değil mi zaten.

Evet biliyorsun artık. Biten her güne her aya her yıla inat ideallerin var. Ne kadar uzaklaşsa da, gözlerinde hüzün bulutları zaman zaman artsada pes etmek yok. Gün senin günün olacak bir gün. Yenilmeyeceksin gözyaşlarına. Karamsar bulutlar sarmayacak etrafını. Sevginin sıcacık bulutu saracak seni. Kuş olup uçacaksın göklere, ayakların yere basmayacak.

Çünkü biliyorsun artık İnanmak istediğin sürece mutluluk var. Bir gün gerçeğin olacak

Şule Akar
12.09.2006
Saat:22.00