BÖYLE
BİR
SEVMEK
Akla
rağmen
seni
özlüyorum
ve
bu
özlemi
yediremiyorum.
Gizli
bir
dilektin
içimde,
kendimle
bile
konuşamadığım,
kendime
anlatmaktan
kaçındığım.
sana
bakan
yüreğimin
bir
yanı
ağustos
sıcağında
iken
diğer
yanı
çiğ
vuran
ağaçlar
kadar
şaşkın
soğukluğunda.
Tanımlamak
ne
kadar
zor.!
Dünyamın
ekseninden
kaçmış,
zapt
edemediğim
tüm
duygularımın
kontrolü
elinde.
Tuhaf
bir
izlenim
var
içimde
seni
özlüyorum,
neden
bilmiyorum.
Gürültü
yapmadan
hayatında
sürüp
gitsem
olur
mu?
Çılgınca
özeleştiri
yapıp,
yerden
yere
vurduğum
hislerimi
avutamıyorum
işte!
Sanırım
elektro
şok
oldun
hayatıma.
Sevdamın
öksüzlüğüne
alışabilirim
belki
ama
sesinin
uzak
yerlerden
geliyor
olması
acıtıyor
içimi.
Seni
anlatamadığım,
yazamadığım
her
kelimede
sevdim.
Dudaklarıma
tılsım
bırakan
öpüşlerinde
sevdim,
bir
mahkûmun
rüyalarında
büyüyen
yalnızlığında
sevdim.
Şehir
havasında,
deniz
suyunda,
yosun
kokusunda
sevdim.
Aşk
şarkılarının
dillerden
dile
dövünen
her
nakaratında
aşk
kalarak
yüreğine
ve
tertemiz
düşlerle
uyandığım
sabahlarımda
şiir
yazarken
sevdim.
Bulutların
özgürlüğünü
bıraktığı
sahipsizliğinde
sevdim.
Gözlerin
vardı
gecelerimde,
seni
gecelerimden
çok
sevdimmmm…..
F.HAMZAÇEBİ
