BULUT OLSAM

Bulut olsam engin atlas üstüne, her şeye kuş bakışı baksam. Zaman zaman süzülüp ufukta tepelerle birleşsem. Mavi denizleri sonsuzlukla bitimlesem. Bulut olsam kuş misali uçsam özgür adına, kırmızı gelinciğin açışını izlesem. Kurak ekinleri sulasam yeryüzüne eğilip, garip çiftçinin yüzünü güldürsem. Ne güzeldir uçsuz, bucaksız mavi derinliklerde dolanarak seyir eylemek alemi.

Bulut olsam mavi derinliklerde yaylaların yeşil çiseli güzelliklerini görmek. Rengarenk çiçeklerin üzerinde uçuşmak. Mor benekli kelebekleri okşasam, kırlarda koşan kuzuların meleyişlerini dinlesem, doru atların eşkin yürüyüşlerini... Mavi, mor, sarı zakkumları koklasam eğilip, mangal yapan insanların buğusuna karışsam. Ben bir bulut olsam gurbete ulaşan yolcu uçaklarının altına döşek, üstüne yorgan olsam. Uçan güvercinlerle yarışsam. Güneş tüm çıplaklığıyla vurunca dağların yamaçlarına para kadar olsam onların cilvesine katılsam. Parça parça olsam girsem en derin koyların koynunda uyusam, platolarda alabildiğine serilsem uzansam. Yeni gelinin başına çiçek,  güveyinin sırtına ceket olsam. Gurbetteki yavuklusunu bekleyen sevgilinin gözyaşına mendil olsam, Kışın yağan karla avuç avuç insem yeryüzüne. Güneşin batmasına yakın belirsem denizler üstünde, kızıl, pembeye bürünse rengim. Tuvallere tablo, çocukların çizdiği resimlere süs olsam. Rüzgarlarla savrulsam gitsem uzaklardaki dost hanelerini ziyaret etsem. Yaşam koşmaksa hep bir şeylerin peşinde, durmakta ölüm kalıyor geriye, ölümsüz bir bulut olsam. Mutlu insanların uykularına düş olsam. Çiçeğe durmuş özlemler, hicrana düşen yürek, kanayıp duran vuslat olsam gönüllerde.

Yorgun bir koşu, küsmüş zeytin yeşili, akşamın alaca suskunluğu, Eylülde ince dalları kıran kandırılmış avare bulutlar gezdi gülüşlerimde. Solmuş çiçek yaprağında yangın, üşümezdi artık hiçbir mevsim düşlerimde, BEN BİR BULUT OLSAM.

                                                                                                                                     F.HAMZAÇEBİ