BULUTLARDA AĞLIYOR

Yine yoksun ve ben yine sensizim
Sensizlik şehri mahvediyor
Bulutlar gökyüzünde
Ben ise yeryüzünde ağlıyorum
Gök gürlüyor, şimşek çakıyor
Sular sana dair ne varsa
Her şeyi alıp götürüyor benden
Hatıraları bile bulamıyorum avunmak için
Bari onlar kalsaydı diyorum
Gerçi sen yokken onlarında pek bir önemi kalmıyor
Aslında hayatta anlamsız sensiz
Sensin her şeye hayat veren
En başta da bana
Demek nefes alamamak sensizlikmiş
Sensizlikmiş bu karanlık, bu ıssız şehir
Bilmiyorum ne yaparım sensiz
Gel artık ne olur
Bulutlar sensizliğe ağlıyor....