ÇIĞLIK

Haykırışlar yükseliyor,
Dünyanın dört bir yanından.
Hepsinde ayrı bir acı,
Hepsinde ayrı bir hikâye.
Bizlere sesleniyor bu insanlar,
Birileri bunları duymalı.

Biri daha çocuk.
Henüz altı yaşında.
Acımasızca dilendiriliyor,
Bir köşe başında.
Kazandığı parada gözü yok onun,
Ona vuran ellerde bütün dikkati.
Bu bir çığlık.
Duyun artık!
 
Ses çöplükten geliyor.
Bir sevinç çığlığı bu.
Yeni bir çöp arabası geliyor.
Yeni kıyafetler, yeni bir ekmek,
Belki de teki olmayan bir ayakkabı.
Ama sonuç aynı.
Ekmek bu insanın tek ihtiyacı.
Bu bir çığlık.
Duyun artık!
 

Belki ismini bile bilmiyor.
Çünkü bebekken atılmış sokağa.
Ne annesini tanıyor, ne babasını.
Bir poşet tiner için bütün uğraş.
Kendinden geçiyor,
Hiçbir şeyin farkında değil.
Bu bir çığlık.
Duyun artık!
Karanlık, her yan toz bulutu.
Her yan enkaz dolu.
Neyseki inşaatlarda,
Ne demir kullanılmış,
Ne çimento.
Fakat derinlerden bir ses...
Bu bir çığlık.
Duyun artık! 

Onur DEMİRCİ

Söke Hilmi Fırat Anadolu Lisesi Öğrencisi AYDIN