Ölümlümüdür sevgiler, aşkların hiç anlamı yok mudur, neden titredik, kalplerimizin  o delice çarpışı nedendi? neden her şey çok daha güzeldi, neden yutamıyorduk ağzımızdaki lokmayı? :Neden ey sevgili neden?

Kavuşmak için  o acele, o telaş nedendi, madem vuslata ermeyecekti bu gönül madem aşkımıza sahip çıkamayacaktık,   güçsüzdük.  caresizdik, hep bundan kaybetmedik mi? bunun için boşa geçmedi mi yıllar, keskelerimiz bu yüzden değil miydi? Ikinci baharı yasamak için değil miydi beklentilerimiz, dört elle sarılacaktık hayata, ıskaladıklarımızı yaşayacaktık taaaaa en bastan.....

Değilmiş simdi anlıyorum ki hayat bizden güçlü, biz yenilmeye mahkum bir sonbahar çocuğuyuz, bütün duygularını içinde öldüren, yasama hakkini fırlatıp atan, mutluluğunu, baskalari mutlu olsun diye bedavaya satan zavallı sonbahar çocukları......

Bir daha bulacak mı bizi  BAHAR, ASK ve SEVGİ;??  yasayabilecek miyiz bu tutkuları? bilmiyoruz, belkide çok acı veriyor istemiyoruz, kalplerimizin kırılmasından. İçimizin acımasından korkuyoruz......