|
|
|
| |
ŞİİRLER
|
|
| |
|
HÜSEYİN
DURMUŞ |
| |
DAVETSİZ
Sancısı girince bacağa
davetiyesiz
Alırım soluğu doğruca hastanede.
Beklerken dostları orada
davetiyesiz,
Çıkan yok şimdi karşıma
hastanede!
Bir sancı derken, bir ızdırap
oldu.
Dostu düşmanı bilme nedeni oldu.
Kahırdan odalar şimdi zindan
oldu,
Çıkan yok şimdi karşıma
hastanede!
Doktordan beklenirken tedavi,
Hemşireler odamda beni dinledi,
Gecenin karanlığı döktü zehiri,
Çıkan yok şimdi karşıma
hastanede!
Hiç nedeni sorulamayan sancıya,
Beni izleyen; doktor, hemşire,
falcıya,
İnanın, gidesim geldi yoldaki
hancıya,
Çıkan yok şimdi karşıma
hastanede!
Gönül verdiklerim girdi komaya,
Bense acıdan girmişim komaya,
Unutulmuş soktu beni komaya,
Çıkan yok şimdi karşıma
hastanede!
Duvarlar soğuk, gecenin
soğuğundan...
Beyaz önlük olmuş yaşamdan
soğutan,
Bir umut ışığı beklerken
şırıngadan,
Çıkan
yok şimdi karşıma hastanede!
Günlerin günleri kovaladığı
odada,
Doktorların gözü kulağı odada,
Hemşireler yoruldu bu yağlı
odada,
Çıkan yok şimdi karşıma
hastanede!
Alınmasın dostlarım onlara
kırılmamdan,
Alınmasın beni odamda hiç
aramayan,
alınmasın beni ilaç komasında
bırakan,
Çıkan yok şimdi karşıma
hastanede!
Davetiye bekleyip hastaneye
gelmeyen,
Hastaneye de davetiye ile gelmek
isteyen,
Halimi hatırımı özlemeyen, daim
gizlenen,
Çıkan yok şimdi karşıma
hastanede!
İzmir / 03.03.2003
Hüseyin DURMUŞ
|
| |
| |
| |
| |
| |
| |
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|
|
|
|
|