Sende mi be dostum ipe un serecektin,
Sende mi bu günlerin adamı olacaktın ,
Yıktığın enkazı çiğneyip de mi geçecektin,
Kor ateşlere attığın bedenimi yakacak mıydın?...
Nalına da vur mıhına da vur, vur ama;
Gönül sazıma vurma…
Depreştirme kabuk bağlamış yaralarımı.
Öykülerimi, masallarımı, hayal kahramanlarımı,
Çalan dostum !
Pas tutmuş şövalyenin miğferini çıkarma zamanı değil;
Bedenim yorgun, zamana yenik düştüm.
Kör kuyularda, dibe vurdum,
Sığ denizlerde karaya oturdum,
Aşklarda hüsrana uğradım,
Gün ve gün yok oldum be dostum…