DÜNYAM

Rüzgar gülü  olmaya çalışan insanım:
Ben, aydınlık Türkiyemin, karanlık yüzü
Ben bay köylü emmi.
Ben  varoşların, bayan günyüzü görmemişi ,
Umutlarını yarınlarda  yaşayan çocuğu…
Bana benden söz et.
Sırtımdaki küfeden, cebimdeki paradan
Kolumdaki altın
bilezikten                                                          
Tüten fabrikamdan söz et.
Ne gökdelenler ; ne de uydu kentleri
Ne de büyük  alişveriş merkezleri,
Bana bakkalımdan, sokaktaki insanımdan söz et.
Benim insanımın ,
Giyiminden  kuşamından  yaşamından  söz et…
Her gün havanda su dövüyorsunuz,
Kanaldan kanala koşuyorsunuz
Kendiniz söylüyor kendiniz dinliyorsunuz
Kendi azınlığınızın sesi olursunuz.
Ben ne anlarım makro ve mikro ekonomiden…
Benim için:
Ne gelişmişlik ne de az gelişmişlik
Ne Merkez Bankası ne de IMF
Ne Avrupa müzakereleri ne de Amerikan  rüyası,
Bana:
Entegrasyondan  değil, ekonomiyi vurmasından söz et.
Cebimden alacaklardan haberdar et beni.
Ne ihracat ne ithalat
Bana gayri safi milli gelirden
Toprağımda biten üründen söz et..
Beni, soframdakinden haberdar  et.
Bana, benim dilimde seslen,
Benim dilimde söylemlerde bulun
Benim yüreğimin derinliklerine dal
Gündemdekiler ekranlarda beyaz sayfalarda kalsın…Beyaz dizilerle oyalama
Benimle fakirlik edebiyatı  yapma
Düşünce fukarası olarak görme,
Dil fakiri olarak sunma ,..
Bana:
Fikirlerin ön yargısız tartışıldığı,
Çıkarlar üzerine  kurulmayan
Dünyamdan  söz  et.

                                            Samiye SEZEN-SAYIN
                                                   30 Kasım 2005