ERİMEYEN MUM
Döktüğümden beri
dünya seline ilk damlamı,
On dokuz yılım geçti aradan, yana yana!
Coşturdum kimi zaman, nice ırmakları,
Kimi zaman sustum, yana yana!
Menderes derim,
ömrümün çizgisine,
Bir önde, bir yanda yazılıyım, sayfa sayfa!
Hangi satırda yorulur gözyaşım, söyle,
Şöyle sürer mi mutluluğum, sayfa sayfa!
Tepedeyken ısıtırım
içimde güneşi,
Saçarım ovaya yıldızlarımı, gece gece!
Sen mi korkutacaksın ey, karanlık beni!
Bir daha yakarım geceni, gece gece!
Yine hüzün
satırlarım gelecek, biliyorum,
Hep yolladım onları, posta posta!
Bu defa başka “yalnızım” diyorum,
Pul diliyorum göndermeye, posta posta!
Zannetme ki,
karanlık, sana yenildim,
Büyüdü içimde umudum, dünya dünya!
Doğdu işte güneşim, yerde taşım, havada kuşum,
Şimdi çok mesudum, “seviyorum” dünya dünya!
Dediler ki; bir
mumdu Elvan erimeyen,
Dost delisini oynardı, perde perde!
Duyuldu namı, umut yoluna giderken,
Aşkı dağıttı gözlerinden, perde perde!
2000
Elvan USUL
