BİLSEN  BAŞARAN
	GEÇİT Yüzüm yoruldu. saçlarında kan kurumuş bir günü  yeniden doğurarak emzirdiğimi saklıyorum kötürümlüğümü giyinip kahramanlığımı soyunurken ıskalanan yaşamı ararken / bir balık olduğunun ayrımında ağlara sığınan sarhoşluğumu saklıyorum. biliyorum kör gözlerinden güneş geçiren    aksak an'ların şaşkını olduğumu. Hangi us'un belgesidir ana memesinden korkması bir             bebeğin kalbim kalmadı / bu kentin iz'siz ayaklarına ödünç verecek elma yarıları ararken masal ağızlarında gelin telleri düşüren gençlikler dağılırken birer birer hangimiz doğruyduk ey usumun kopuk ipi neydi gerçek Yüzüm yoruldu. etimin sızısı değil mi alaca yitikler onlar ki kör duman neşter olan kalbimin izi  yırtılan sisin ardındaki otobüste giden Cumartesilere ana / hiçbiryerdeler'in yüzleriydi   -ki boğdular seslerini- çerçeveler tüten susmalara yaslandı şimdi boş kucaklarında bir ağıtın ince iniltisi Ah, neresinden baksam saklanıyor gölgem Yüzüm yoruldu.                                        İzmir                                   Bilsen BAŞARAN