|
|
|
| |
ŞİİRLER
|
|
| |
| |
BERÇEM
ÇAYCI |
|
|
|
| |
GÜNEŞİN YOLCULARI
Usulcacık terk ettik o şehri
Dönüp arkamıza bile bakmadan.
Sadece güneşten bir parça ateş çaldık.
Kızgın asfaltlarda ayak izlerimizi bıraktık.
Kulaklarımızı tıkadığımız çığlıklar
Arkamızdan uzadı...
Sıkıca sarmalayıp sakladık anılarımı
Belkide geriye dönüp bakma cesaretini bulamadık
kendimizde.
Ve yeni şehirler gördük.
Yeni acılar, yeni korkular tanıdık
Gözlerimiz herkesten farklı gördü evreni
Başkalarını güldüren yakalayışlar
Ağlattı bizi...
Yüreklerimizde yeni sevgi tomurcukları açtı
Dal budak sardı bedenimiz.
Sadece yüreğimdeki çocuk hep aynı kaldı.
Yeni şehirlerde gördüğü her uçurtmayı alkışladı
Güneşten çaldığımız ateş
Hep gözlerimizde parladı.
Kandillerle aydınlattık karanlık sokakları
Çığlıklarımızı duyurmadık kimselere
Kendi çığlıklarımıza kendimiz tıkadık kulaklarımızı
Öyle olması gerektiğine inandığımız için
Daha bir sert bastık adımlarımızı
İsimlerimiz, isimleriniz yoktu bıraktığımız şehirlerde
Ümitlere uzanmış ellerimiz ve yaptıklarımız vardı.
"Diriliş" ti yaptıklarımızın adı
Bizi kimse anlamadı.
Onun için güneşin yolcuları kaldı.
Her gün paydos zili çalınca
Sırtlarında çantaları iki kardeş
Koşuyorlar hep aynı yöne...
Soruyorum çocuklara
Çocuklar nereye?
Güneşi gösteriyorlar bana...
Ablacım, güneşe...
Berçem ÇAYCI
10 Fen / B 23107
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
