Hüzüne
Aşkım diyerek görmeyi isterken,
Engellerle engellenince birden,
Aşkım dönüşür fırtınadan boraya sakinken,
Senin şu sevdan başımda karlı dağları aşarken,
Hüzüne yollamak olmuyor inan esmer güzelim!
Hani hayatta yıkıntılar peşimde dolaşırken,
Gerçek sığındığım bir limanı bulmuşken,
Gönül gözüyle ta derinden sevdalanmışken,
En zor anımda sözlerinle bana manevi destek
olurken,
Hüzüne yollamak olmuyor inan esmer güzelim.
Şu yaşamda boynumun en büyük vebalisin,
Ömür boyu seni başımın ucunda taşıyacağımı
bilirsin!
Senin bu sevdan beni ölüme götürecek bunu da
bilirsin!
Gök yüzünde bulut olup bana gelmenin ne demek
olduğunu bilirsin!
Hüzüne yollamak olmuyor inan esmer güzelim.
Sabah güneşi gibi mutlulukla evime girmeni
beklerken,
“Canım, bir tanem, hocam, nasılsınız?” demeni
beklerken,
Senin sağlık ve hayır haberlerini zamanı gelince
beklerken,
O insanın içine girip; ılık bir rüzgar gibi beni
eriten sesini duymak isterken,
Hüzüne yollamak olmuyor inan esmer güzelim.
Hüzün çöktü odama, sarsıldı vücudum aniden
Cam kırıkları sardı bedenimi sanki birden
Bulut yok, ama hüzün yağıyorken gök yüzünden,
Bir sevda türküsü söyleniyorken radyoda inceden,
Hüzüne yollamak olmuyor inan esmer güzelim.
Namusum, şerefim, hayat arkadaşım
Onuruna güvenip inandığım doğrudur yaşamın,
aşkım!
Tek güvencem, yaşamda sımsıkı bağlandığım hayat
arkadaşım,
Gül cemalinin hasretine değil; gerçek
kişiliğine, insanlığına aşığım!
Hüzüne yollamak olmuyor inan esmer güzelim.
A…… 17.05.2007
saat: 14.00
Hüseyin
DURMUŞ
