Körfezi seyrediyorum ıslak gözlerle,
Yağmur gözlerimi ıslatıyor masamda.
Gökyüzünün korkunç o kasvetli havasında,
Yorgunluğumu kurtarmak istiyorum odamda.
 

Teleferik’ten Yamanlar Tepesine,
Yağmur taneleri düşerken denize,
İçimden bir ürperti ansızın gelince,
Körfezi seyretmekten çekindim yine!

Korkunun bedeli yoktur derler,
Ecelin korkusu değil düşünceler,
Özlemini duyarken gelecek günler,
Körfezin sularına giriyor birer birer!

Şimdi yağmur alabildiğine hızlandı,
Yoklukların yanında ışıklara boyandı,
Bereketini birer birer toprağa sıraladı,
Kendimden korkuyorum, bu çok acı!
 

                                        İzmir / 10.04.1995
                                        Hüseyin  DURMUŞ