YAZILARINIZI
BEKLİYORUZ





kafiyenet okurlarının siteye katkılarını bekliyoruz.
Yazılarınızı iletin, yayınlansın.
Şimdiden katkılarınız için teşekkür ederiz.

İletişim adresi olarak
yazi@kafiye.net
adresini kullanabilirsiniz.

              
                      DENEME
              ( Kağıt  Üzerinde)

             Kağıt üzerinde kararsız çizgilerle dolanıp duruyordu parmaklarım. İlk defa kalemimden dökülen sözcüklerin kendisini anlatmakta yetersiz kaldığını düşünüyordu. Bulduğu uygun sözcükler az sonra anlamını yitiriyor, düşüncelerini anlatmakta zorlanıyordu. Nasıl anlatmalıydı bu karmaşayı? Duvarına monte edilmiş kitaplığın önüne gelip göz geçirdi. Uçarı gençliğinin olgun kanatlarına gülümseyerek baktı. Sanki bir kaç yıllık süreçte onun istediği bir çizgiye hapsedilmiş gibi hissetti kendisini. Duvarlarındaki renk kargaşasına bakıp, " Son çılgınlığım dualı " diye içinden geçirdi. Bunca zaman " edersen, yaparsanların" tutsaklığını yaşadığına hayıflandı.
              Yeni başlangıçlar dualıydı yaşamında. Yeni ve aydınlık düşünceler. Yalnızlığında bile ruhunun ışıltılı aydınlığı içini ve bedenini sarmalıydı. Yani karmaşa bitmeliydi artık.
           Ne zamandır okumayı düşündüğü Montaigne'nin Denemelerine ürkekçe uzattı ellerini. Büyümenin, olgunlaşmanın belkide bilinen ilk bilinçli adımıydı bu.
              Sayfaları özenle açmaya başladı. Yaşama dair ne çok şey vardı içinde. Cevabını aradığı bu karmaşa harika reçetelerle okurlarına gülümsüyordu.
             " Issız yerlerde kendin için bir evren ol" insanın kendi kendine bir evren olabilmesi için önce kendini yenilemesi gerektiğini düşündü. Yeni bilgiler ve donanımlar.Yaşamında eksik bıraktığı bir şeyler olmalıydı. ıssız bir yerde kalmayı ya da yalnızlığı hiç aklına getirmemişti. Buruk bir gülümseme yayıldı yanaklarına. Doğruyu yakalanın keyfini duyumsadı yüreğinde.Alacağı yolun aydınlığı gözlerine yansıdı.
             Aynı sayfayı okumaya devam etti. " Erdem der Antisheres, kendi kendisiyle yetinenin kurallara başvurur, ne laflara ne gösterişlere" uçsuz bucaksız bir yolculuğa çıktığının bilinciyle odasını kapısını kilitledi.
            Kitabını yastığının altına koyup az önce karalamaya çalıştığı kağıdını çıkardı.
           Kalemini kendisinden emin kavradı parmakları. Harfler bir konçerto eşliğinde uçuşuyor gibiydi.
           Kısa ve öz bir alıntıydı yazdığı.
          " Erdem kendi kendisiyle yetinir. Ne kurallara başvurur, ne laflara, ne gösterişlere..."

                                                                 Berçem ÇAYCI
                                                                10 Fen B 23107