Resmin karşımda duruyor
Ama sen çok uzaklarda
Ben resmini yaşıyorum
Sen hayatın diğer güzelliklerini
Ama benim yaşadığım bütün güzelliklere yetiyor
Çünkü ben kalbimle yaşıyorum
Kalbimdeki sen yetiyor bu hayatla baş etmeme
Aslında ne yalan söyleyeyim
Üşüyorum,korkuyorum sensiz
Bir tarafım eksik oluyor
Ve hayatla savaşırken zorlanıyorum
Ama umutluyum
Ben değil de kalbim umutlu
Seviyor seni, geleceğini biliyor
Geç olsa bile geleceğini.....

                                  İstanbul / 13 Haziran 2005
                                  Kübra  TURAN