| |
KARDİYOVASCULLER SİSTEMDE
EKSTRASİSTOLLER
---------------------------------------------------------------
(PREMATÜR VURUŞLAR & EKTOPİK VURUŞLAR)
Ekstrasistoller, bilhassa atrial ve nodal
olanlar, hemen her yaşta görülürler. Patolojik önemi
olmayanlar yanında, myokard iskemisinin işaretli
olan, extresistollerde vardır. Sık sık gelen,
ekstrasistoller bir kalp nörozonun gelişmesine yol
açabilirler.
Genellikle gençlerde, görülen atrial ve nodal
ekstra sistoller, daha çok emosyoneldir. Çok
miktarda, tütün, çay, kahve içmeye, alkole,
mide-bağırsak bozukluklarınada bağlı olabilirler.
Heyecanlı kimselerin kalbi dinlendiği, zaman
üstüste birkaç extra sistol, husule gelebilir. Daha
sonra, bu semptomlar geçebilir. Fazla miktarda,
dexroamphetamine (Oexedrine) ve Isoproterenol,
(Isoprel, Isolevıne) alanlarda da, extra sistoller,
husle gelebilir.
40 yaşından sonra, görülen bilhsassa
ventriküller olan, extra sistollerde, daha dikkatli
olmak gerekmektedir. Bunlar birçok kere, myokardın
bazı bölgelerinin iyi beslenemediklerine, bir
işarettir. bu beslenememe kroner sklerozu sonucunda
oluşabildiği gibi, kalp yetersizliği sonucu, kalp
kroner debilerinin düşmesi sonucunda da olabilirler.
Bu sonuncu halde, hasta dijitalize edildiği zaman,
extra sistoller kendiliğinden ortadan kaybolur.
Bir kaç ayrı odakdan, çıkan (mültifokal)
ventriküller, extra sistoller çok kere patolojikdir.
Ekstrasistol, bir evvelki normal QES. komplexinin,
(T), dalgası bölgesinde husule, gelmişse tehlikeli
extrasistoldür. Bunlar, ventrikül fibrilasyonuna yol
açabilirler.
Dijital zehirlenmesi, esnasında husule gelen
extra sistoller, çok kere bigeminus ritminde
ventriküller extra sistollerdir. Farkına varılıp,
kesilmezse vantrikül fibrasyonuna, ve ölüme yol
açarlar. Buna karşılık,kalp yetersizliğine, bağlı
extra sistoller, dijitalizasyonla geçerler.
Dijitalle birlikte, saliüretik diüretikler alan,
hastalarda zamanla hipopotasemi meydana gelir.
Hipopotasemi hastalarında, dijital aritmilerin,
bilhassa extra sistollerin kolaylıkla husule
gelebileceğini unutmamak gerekir.
Kaynak çalışma :Prof.Dr.Cihad ABALIOĞLU
Doç.Dr.Vahe ALEKSEYAN
İstanbul/1975
Sunum : İç Hastalıkları ve Endokrinoloji
Söyleşisi
Sunumundan.(Mart/2004)
Ahmet UMAY.(M.D)
|
|
