HÜSEYİN DURMUŞ
	KAYBETTİM Açtığım sayfa bomboştu Cebimden kalem de yok olmuş nedense Gecenin karanlığında şimdi Odama sessizlik hakim Eyvah! Duygularımı kaybettiğim gecenin karanlığında Sevgiyi sordum ona bir an; Sen onu mu arıyorsun hala diye cevap verdi. Mutluluğu sordum ona; Kayıp aranıyor, bilmiyor musun dedi. Güzelliği sordum ona; Çirkinler senin için en ideal kişiler dedi. Duyguyu sordum ona; En güzel duygu bu dünyada acımasızlıktır dedi. Korkuyu sordum ona; Biraz bekle, acelen ne, öğrenirsin dedi. Aşkı sordum ona; İhanetin baş harfi, aldatmanın temel ilkesi dedi. Dürüstlüğü sordum ona; Bu semtte senin saydıkların bulunmaz dedi. Kızdı gecenin sessizliği bana Sanki birden boğazım sıkılmaya başladı Nefes almakta zorlanıyordum, Bana bir şeyler oluyordu. Gözlerimi kapatıyorum Gecenin karanlığında. Etrafım sarıldı birden, hissediyorum Koltuğa kelepçelenmiştim sanki, Kalkmak istedim oturduğum yerden, Kalkamadım, çünkü dermansızdım Bir daha, bir daha zorladım kendimi Eyvah, Bulunduğum yerde yalnızdım artık Kalkamadım dostlarım, Kalkamıyordum, Dermanım gitmişti Çünkü yalnızdım orada Yalnızdım dostlar, Yapa yalnızdım...                              Davutlar / 01.09.2006                              Hüseyin DURMUŞ