KİM BİLİR ?

Meğer çalışmak, delicesine çalışmak ve aşırı yorulup yorgun düşmek gerekiyormuş... Yalnızlığımı unutmak için... Düşünecek vakti bulamamak, bulduğumda da ödeme planı ve hesapları hayal etmek gerekiyormuş... Hayallerimi yitirdiğimi fark etmemek için...

Odamdayım yine. Sabah gidecek bir işim var ya, yarın giyeceğim kıyafeti düşünüyorum. Birazdan duş alır yatarım yine. Zaten öylesine yorgunum ki... Başımı yastığa koyar koymaz gözlerim kapanacak.. Rüya bile görmeyeceğim, görsem de hatırlamayacağım.. Peki sabaha yine yalnız mı uyanacağım???

Ne kadar nankör şu insanoğlu. daha düne kadar bir işim yok diye hayıflanırken şimdi.!!.. Yok.. Çok şükür halime. Dert etmiyorum asla, edemem zaten. Zor günlerdi onlar ve atlattım çok şükür.. Ama bir eksik kapanınca bariz olan diğer eksik isyan ediyor yine de.. telaş, koşturma, yorgunluk ve çabucak geçen zaman bile unutturamıyor işte.. Hep bir yanım boş, hep bir yanım eksik...

Biraz evvel bir dostumdan gelen bir yazıyı okudum. Artık mutlu olmak istiyorum diyordu.. Okuduğumda kendimle yüzleştim yine. Hayattan keyif almayı öğrenmiştim zor olsa da ve yıllar sonra. Çünkü mutlu olmam için o kadar çok şey gerekiyordu ki. Biliyordum hepsini bir arada bulmam çok zordu artık. Ama bu hayattan keyif almaya asla engel değildi... Peki ya şimdi? Artık mutlu olmayı istememin zamanı geldi mi?

Zaman su gibi akıyor. Ve her geçen gün biraz daha yaşlanıyorum ama ya yürek?.. Yürek onca acılara, onca sorunlara, kırgınlıklara yılgınlıklara rağmen yaşlanmıyor. Kendini yeniliyor adeta, zamana karşı. Ve her gün demleniyor, tazeleniyor, içindeki boşluğu haykırıyor bana... Ah be gönlüm,  artık kolay değil ki.. Lise çağlarını çoktan geçtik. Mantık bulmadan, aklım yatmadan koyamıyorum gönlüme kimseleri.. Bağışla beni.. Seni yalnızlığa mahkum etmek değil bu inan.. Sadece sana yakışan sevdayı bulamadım.. Üstelik aramadım da.. Aşk bu.. Arandı mı bulunmaz ki üstelik tadı da olmaz duygusu da...

Bak gördün mü.. Gözlerin kapanıyor yine.. Sabah gidecek bir işin var yine. 6 da kalkacaksın.. Hadi uyu.. Yüreğim sende uyu.. Umudun, sevincin, huzurun seninle... Ve hep seninle olacak
Sabah uyanacaksın yine neşe ile.. Yüzünden eksik etmediğin tebessümün de coşkun olacak.. belki yarın senin günün olacak.. KİM BİLİR?

Şule AKAR
17.08.2006
SAAT : 22.00