KUCAKLA BENİ
KENTİM
Çocukluğum
balonlar
kadar renkli
değil bu
gün,
Kurşunu
olmayan
silahlarla
oynuyorum,
Bebekleri
büyütmüyorum
ağaç
beşiklerde,
Sancılarını
çekiyorum
ertelenen
sevgilerin.
Beni
kucakla
karadenizin
lacivert
suları,
Bir
annenin kıım
tadında
kokan,
İyi
geceler
öpücüğü
düşüyor
resimlerden,
Saçlarımın
dağınıklığı
rüzgarların
biliyorum.
Sebepsiz
acıların
katili ben
değilim,
Boşuna
arama
hüznümün
sahibini,
Kendimden
başkasına
borçlu
değilim.
Beni kucakla
kentim yeşil
ormanlarınla,
Asi akan
derelerinle, fındık
bahçelerinle.
Bu gün
olamadığım
sarhoşluğum
çekilir gibi
değil,
Dibini
gördüğüm
şişelerde
başlıyor
yalnızlığım.
Belki
sevinçlerim
som altın
değil!
Kime
satsam almaz, hatta üste
versem de,
Çünkü
zenginliğim
yüreğimden
öte değil,
Beni
kucakla
şehrim,
Oynaşan
balıkların
uçtan uca
uzanan
Karadenizin
incisi,
Bu gün
yazdığım
şiirler
sahibine
yakın değil,
Özlediğim
gecenin
öteki
yüzünde,
Asiliğim,
isyanım,
çaresizliğim,
Bildiğin
gibi değil
bu gün....
F.HAMZAÇEBİ
