18.11.2006
Merhaba dostlarım,
Yine bir yılı daha geride
bırakıyoruz sizlerle birlikte. Zaman
bitişlere akıyor gibi görünse de;
her yıl bir yaş daha bizden alsa da,
en güzel yıllarımızı yaşıyoruz
biliyorsunuz değil mi?
Artık her duygunun hakkını
veriyoruz, doyasıya yaşıyoruz.Sabah
kahvaltımızı deniz kenarında
yapıyoruz yine. Ama gençlikte fark
etmedigimiz tüm ayrıntıların tadına
varıyoruz artık. Önce güneş içimizi
ısıtıyor sonra denizin yosun kokusu
ciğerlerimize doluyor. Karnımızı
doyurmak için aldığımız simiti
martılarla paylaşıyoruz, bazende
yanımıza gelen sevimli kedilerle.
Yanımıza oturan ve hiç tanımadığımız
birine rahatça ikram edebiliyoruz
lokmamızı.Hatta onunla saatlerce
sohbet bile ediyoruz.Yaşamı
paylaşmanın önemini biliyoruz artık.
Belli bir yaştan sonra paylaşmanın,
dostluğun ve sevginin ne kadar güzel
bir hazine oldugunu da öğrendik
çoktan..Ve yaşadığımız her anın ne
kadar değerli olduğunu bilerek
yüzümüzde tebessüm, gözlerimizde
pırıl pırıl sevgi ile huzuru
yakalıyoruz yaşanan her anda,
yaşadığımız her güzellikte..
Duygumuzda dolu dolu
yaşadıklarımızda. Öyle ya ! İkinci
baharımızdayız artık. Yüreğimizin
sesi daha güçlü artık. Sevgimiz dolu
dizgin, aldığımız keyif ise katmer
katmer.
Gençlikte kolayca tükettiğimiz
zamanı şimdi öylesine tasarruflu
kullanıyoruzki her dakikası bizim
için çok degerli.
Kimimiz mutlu ve huzurlu bir yuva
sahibi. Hatta çoluk çocuk büyüdü
torun bile gördü bazılarımız. Bunlar
yılların yaşanmışlığında en büyük
hazine, büyük ikramiye bence.
Çocuklarıyla sorunlarını konuşmak
için karşılıklı kadeh tokuşturan
nice anne ve baba tanıyorum
aranızda. Torunlarının elinden tutup
lunaparka götüren, onlarla
çocukluklarını yeniden yaşayan
dostum da çok fazla.Hatta ‘’artık
ben bir sahil kasabasına yerleşeyim,
çocuklar kocaman oldu işleri onlar
yürütsün’’ diye düşüncelerini bana
anlatan dostlarıma hak vermiyor
değilim doğrusu. Bunun hem gururunu
yaşamak, hemde keyfini sürmek için
zaman geldi artık.
Bunca yılı boşuna yaşamadım ben
Sevgi biriktirdim dolu dolu
Emek verdim sevdama
Sevdam çocuklarımla karşımda
Torunlarım artık neşem
İkinci baharımı yaşıyorum yeniden
Kimimiz aradığını bulamadı
eşlerinde. Evliliklerini bitirmek
zorunda kaldı, sırf birbirlerini
mutsuz etmemek adına. Ama biten
evlilik olsa da, yüreklerde sevgi
arayışı hiç bitmedi. Yürek her acıya
rağmen hep tazelendi, demlendi..
Pamuklara sardı kırıklarını
sevmekten hiç pes etmedi. Daha
bilinçli daha huzurlu ve çok daha
mantıklı beklentiler içine girildi.
Bunlardan biri de ben olduğum için
kendi adıma söyleyebilirim bunu
açıkça. Ama bunca tecrübeye, bilince
ve mantığa rağmen yinede hala
bunların hepsini bir anda alıp
götürecek bir “AŞK” arayışı hiç
bitmedi. Çünkü ikinci bahar yalnız
yaşanmıyor. Her şeyden önce arkadaş
arıyor yürekler. Dost olmayı
başaramayanlarla mutluluk da
yakalanmıyor. Bunu öğrendik artık.
Ama teselli ve paylaşım hep dost
yüreklerle dostluklarda buluşuyor.
Acılarda, sevinçlerde, mutluluk gibi
mutsuzluk ve yalnızlıkta
paylaşıldıkça azalıyor.
Zamana yenilmedi yüreğim
Yorgun yıllardan yaşamıma hasret
ektim
Her günüme huzurla umut biçtim
Her acının sonunda yine gülüp geçtim
Çıkmaz yolların sonunda hayal ettim
Ben sevdamı aramaktan hiç pes
etmedim.
Sırtımı dosta dayadım
Ben o omuzlarda az mı ağladım
Geçip giden zamanı tecrübe saydım
Gelecek günlerime hırsla bağlandım
Keşkeleri attım, içimdeki çocuğa
sarıldım
Ben ikinci baharımı seni bulunca
yaşadım..
Dilim varmıyor yazmaya ama birde
iyiniyetini yitirmiş, umutsuzluğa
düşmüş, karamsar dostlarımız var.
Beklentilerini sıfırlamış,
mutsuzlugu seçmiş. Onları hayata
döndürmek için elele emek verdik.
Vermeye de devam ediyoruz. İçimizde
bu ruh halinin değişmesi an
meselesi.Şen kahkahalarımızı
paylaşıp neşelenmemek mümkün değil.
Uzatılan dost eli geri çevirmek çok
zor.Ve yıllar sonra belki de kapıyı
çalan “sevda” isimli tanrı
misafirine sırtını dönmek kolay
değil. Biliyorum onlarda sonunda
fark edecekler. Hayatın paylaşımla
güzelleştiğini keşfedecekler.
Yüreklerindeki örümcek ağlarını
temizleyecek ve pırıl pırıl bir
sayfa açacaklar yeniden. Her yeni
güne yeniden başlamak gerek zaten.
Her acıya rağmen yeniden sevmek
gerek.Ve yeniden umud üretmek gerek.
Yaşam çok değerli bizler için. Bunu
görmemek imkansız.
Yaşam önümüze ne getirdiyse onu
yaşadık dostlarım. Kimimiz kendi
tercihlerimizi, kimimiz ise
şartların koşulların sonuçlarını.
Ama en büyük gerçek
Ne yaşarsak yaşayalım pes etmedik.
Bizler gücümüzü birleştirdik.
Yaşadıklarımızdan ders
aldık..Umudumuzu tüketmedik.. İyi
niyetimiz ile her şeye rağmen hep
sevdik. Artık birbirimizi daha kolay
anlıyoruz. Her şeyden önce kendimizi
mutsuz etmiyoruz. Çünkü çok iyi
biliyoruz ki, acıyı büyütmek çok
kolay ama mutlu olmak çok zor.
Bizler zoru başaranlar gurubundanız.
Yaşamı boşuna yaşamadık biz. Ders
aldık her acıdan.Kalan yıllarımıza
güzel duygular katacağız
artık.Boşuna geçmeyecek
yıllarımız.İkinci bahar asla
bitmeyecek.Hep sürecek.İnadına
yaşıyoruz dostlarım. Ve yine inadına
yaşayacağız.
Sevgiyle ve dostça kalın
Şule AKAR
www.kahvemolasi.net
sitesine ait kahvemolası gazetesi 1.
sayısında yayımlanan yazım
