başlamayan ayrılığaydı göz yaşlarım
nereye sığınacağını bilmeyen boynu bükük
sözcüklerle dökülüyordu dizeler
ve bir şiir olmaktan aciz mısralar karaladım
sessizce
gecenin sessizliği ve karanlığında
yerlerini buldu derin hıçkırıklar
ve sen gidiyordun…

titrek hayallerle donatırken sensizliği
anlamını yitirmiş hayaller
ve bir türlü “dün” olamayan
yarınlara sarılmak istedim sessizce
sensizce yaşanacak bugünler de anlamını yitirdi
zamandan habersiz
ve sen gidiyordun…

seni sensiz yaşamaya çalışırken
yine senden gizli, kendimden habersiz
karalarken özlem kokan dizeleri
bir kez daha sensiz yaşanacak geleceğe merhaba

Fatma KARADENİZ