Gülen gözler vardı bu topraklarda,
Gökyüzünün mavisiyle gülen.
Yiğit delikanlılar vardı yurdumda,
Bu topraklar için can verebilen.
Nazlı gelinler vardı vatanımda,
Kınalı elleriyle çeyiz düzen.

Karanlık günler vardı,
Hani o bembeyaz yıldız,
Ve o ak hilâl?
Susmuştu derin, boyanıp kırmızılara,
Gömülmüştü sessiz çığlıklara.
Ama Mustafa Kemal vardı,
Bilirdi gülmesini yeniden gözleri.
Yine o gözlerden aldığı güçle...
Bilirdi kanımla, kanımızla boyanan hilâli,
Bembeyaz yapmayı al bayrakta.
Yurdumun yiğit delikanlılarıyla...
Bilirdi yeniden yeşertmeyi umudu,
Bereketli toprağımda,
Kınalı elleriyle taze gelinlerin.
Ama Mustafa Kemal vardı,
Bilirdi geri getirmesini o özgür günleri.
Bir olup bayrağıyla, bayrağımızla,
Bir olup halkıyla, toprağıyla,
Kanıyla, kanımızla!