NEDİR BEKLENTİMİZ?


Her yeni sabah başlangıcında kendimiz için bir başarı bekleriz her zaman. Bekleriz beklemesine de bu beklenti için ne yaptığımıza, neler hazırladığımıza da hiç bakmayız. Çevremizdeki kişilerce sevilmek isteriz. Çevremizde saygı duyulan, sayılıp sevilen biri olmak için ise hiç bir çaba harcamayız. Çünkü çevremize bakmayı bırakın; ailemiz içerisinde bile çok sıkı bağların olduğunu söyleyemeyiz. Sanki beraber yaşadığımız ailemiz bizim ailemiz değil. Bazen kardeşlerimizi, bazen çocuklarımız, bazen eşimizi bile yanlış tanıdığımıza inanmaya başlarız. Fakat ne yazık ki bu yanlış tanımanın acı gerçeği ile karşılaşır ve hayattan çok müthiş bir tokat yediğimizi söyleriz. Ne yazık ki bu durum bazen gerçek oluverir. Bu bir beklenti midir, ne dersiniz?   

Evet değerli dostlarım. Yaşama başaldığımızda bizi ilk defa dünyaya tanıtan, bizi tüm dostlarımıza ve akrabalarımıza tanıtan tek kişi annemizdir. Kucağına aldığı andan itibaren bizi çevremizdeki akrabalarımıza büyük bir mutluluk ve coşkuyla anlatması çok zor duygularla büyük bir keyif alarak yapar bu işi annemiz. O anı bize anlatırken annemizin gözleri parlar. Büyük mutluluk duyduğunu anlatır bize annemiz. Ama dokuz ay boyunca çektiklerini, doğum sırasında yaşadığı o tehlikeli anları hiç anlatmaz ve anlatmak ta istemez. Halbuki bizim yaşamımızda en önemli anlar o anlardır. Çünkü bizi dünyay getirirken annemizin çektiğini bir Allah bir de annemiz bilir. Fakat annemiz o anları hatırlamak bile istemez, sormaya kalksak bile gülüp geçiştirir. Çünkü o bizim annemizdir. Bağrına basmanın o anki duygularını yaşamak, kucağına alıp; “ Yavrum, bir tanem, canımmmm, aramıza hoş geldin. Seni çok özledik. Allahım sana şükürler olsun onu bize bağışladın.” Cümlesi ile sizi susturmaya çalışır. Asıl duymak istediği, yaşamak istediği anların bu olduğunu hatırlatıverir bize annelerimiz.  

Bu hafta anneler günü kutlanacak pazar günü. Ancak sadece kutlanacak ve bir çok annenin boynu bükük kalacak ne yazık ki... Boynu bükük kalacak annelerimizin. Çünkü yurdumuzda ve dünyada annelerimize, kadınlarımıza gerçekten verilmesi gereken gerçek değer yok ortada. “ Kadının sırtından sopayı, karnından sıpayı eksik etmeyin.” diyen erkek zihniyeti, ne yazık ki onlar için önemli bir günde yine ortalık hüzünlerle dolu olacak. Bazı annelerimiz erkeklerin hıncına uğrayacak. Bazı annelerimiz töre cinayetine kurban gitmeye devam edecek, bazı kadınlarımız sokağa atılacak, atılırken de “ Sen nasıl erkek çocuk doğurmazsın, erkek adamın erkek çocuğu olur. Sen beni cümle aleme rezil ettin.” diyerek  kadınlarımızın yaşam hakları elelrinden alınacak. Ne yazık ki kadınlarımıza değer verilmediği için annelik iç güdülerini de bir türlü yaşayamıyacak bu hafta ki anneler gününde. Ama basında, yapılacak olan  toplantılarda kadınlarımız yerlere göklere sığdırılamayacaktır. Kısacası anneler günü geleneksel olarak sadece kutlanacak ama kadınlarımız gerçekten hak ettikleri yerlere asla gelemeyecek. Bunun nedeni ise sadece kadın olmak. Halbuki kadınlarımız, annelerimiz, inanmış olduğumuz o hesap gününde, ahirette; “Cennet annelerin ayakları altındadır.” bize cennete girmemize izin vermede önemli rol oynayacaktır.

Kısacası değerli dostlarım. Bu hafta anneler günü kutlanacak. Annelerimiz bizim için değerlidir. Onların gerçekten değerlerini sadece anneler gününde söylemeyelim. Yakınımızda ise her gün halini hatırını sormak, uzakta ise telefon ile gönlünü almak gerçekten önemlidir. Bu hafta sadece annelerimizin değil, anne adaylarımızın, anne olamayan ve anne olma çağında bulunan tüm kadınlarımızın çok değerli kişi olduğunu düşünerek gerçek değerlerini ve olması gereken yerde onların bulunmasını sağlayalım. Bugün  Türkiyede ve tüm dünyadaki kadınlarımızın anneler gününü kutlar, büyükküçük demeksizin ellerinden öperim. Nice mutlu günlerin sizlerin olmasını dilerim.

                                                                        A...... 07.05.2007
                                                                         Hüseyin  DURMUŞ