ÖĞRETMENİM

              Henüz 7 yaşında değildim babamın elimden tutup, ana kucağından senin, ocağına getirdiğinde öğretmenim. Sıra olduktan sonra sınıflara girdik topluca. Çocukların hepsi minicikti ama ben ve benim gibi bir kaç arkadaşım daha küçük olmalıydı ki bizi kendi masanın önüne oturttun. İlk annemden ayrılışımın burukluğu ile ağzından çıkacak söze bakardım. En önemlisi akşam zili çalıp evime kavuşacağım andı güzel olan, zamanla senden ayrılmayı hiç düşünmedim. Öyle ki ayrılırken tombiş yanağından öpmeden gidersem bir şeyler eksik kalıyordu sanki. Her gün daha çok alıştık birbirimize eve de pasta çikolata bırakmaz bize taşırdın.

              Oldum olası kışları sevmezdim, çünkü çok üşürdü ellerim. Kocaman etli avuçlarında ısıtırdın minicik ellerimi. Ayakkabımın bağı çözüldüğünde, önlüğümün kemeri düştüğünde sana koşardım düşünmeden. Bir kere of demeden şefkatle ayağımı bağlar kemerimi düzeltirdin. Bir gün sınıfımıza müfettiş gelmişti tahtaya yazdığı bir matematiği çözmem içi beni kaldırdın, ama ben çaresizce sana baktım. Sense küçük bir hamleyle beni kucağına alıp tahtaya yaklaştırdın önce tedirgin bakan müfettişin yüzünü ince bir tebessüm yalayıp geçti. Çünkü ben yapamadığımdan değil de tahtaya uzanamadığımdan çaresizdim.

              Okumayı sen öğrettin, bu günlerin temelini sen attın. Sonrasında yılların kanatları altında rüzgarla yarıştım sanki. hayatımdaki bulutların mevsimi hiç olmadı. Sen bizi kazanmak için yapamadıklarımızdan değil de yapabildiklerimizden başladın. Biliyorum geçen zaman değildir yüreğim. Kaldı ki unutmasın sevgiyi bir nedensizlik bitmesin umutlarımızda, yaşanacak çok şeyler olmalı hayatta, varlığınız kutlu olsun. Ruhun şad olsun canım öğretmenim.

    Ben bir tohumum, çiftçi sensin,
    Ben boş defter, kalem sensin,
    Çok sularsan ürün senin, 
    Doğru yazarsan, yarın senin

    Bol olursam verim senin,
    Güzel yazarsan ikbal senin,
    Ama birde çürütürsen,  
    Ama birde karalarsan,

    Hata senin öğretmenim
    Vicdan senin öğretmenim
    Ben elmasım, sarraf sensin 
    Ben öğrenci, sen ÖĞRETMEN

    Pırlantaysam, emek senin  
    Başarırsam, hüner senin, 
    Parlıyorsam, yaldız senin
    Kazanırsam, zafer senin,

   Ama birde parçalarsan    
   Ama birde kaybedersem
                    Kırık senin öğretmenim.                 
    Hata senin öğretmenim

                                                                                                                                                      F.HAMZAÇEBİ.