ONLAR VE BEN

Bu gökkubbe altında,
Onların  şatoları ,villaları var,
Benimse gecekondularım .
Onların ki çelikten ,  benim ki  kerpiçten.
Onların güneşi nedense  hiç batmıyor
Benim güneşimse yerini geceye bırakıyor.
Onların gül bahçeleri var, seyirlik , envai çeşit
Benimse sonsuz kır bahçelerim ,
Her derde deva .
Sınırsız düşlerim var, beyaz sayfalara sığmayan,
Onların yaşam çizgisine  teğet  geçen.
Benim üç günlük ömrüm ,
Onların ise yüz yılı  ;
Benim kartondan  ve kumdan oyuncaklarım var,
Onların ise sahici …
Benim hep sonbaharlarım var.
Onların hep ilk yazları
Benim hep yağmur bulutlarım ,
Onlarınsa yaz güneşleri var.
Onlar bulutların üstünde gezer
Bense   yer yüzünde , çakıl taşları arasında ,
Tozu dumana katarım ,
Teri hiç kurumaz anlımın.
Onların dayıları, amcaları var,
Benimse uzanıp tutamadığım düşlerim …      

                                                    Samiye SEZEN SAYIN

                                                        BURSA-20/09/2005