Bir perşembe günüydü
Hani hep perşembe günleri görürdüm ya seni
Onun heyecanı vardı içimde
Perşembe günleri okula gitmekte zorlanmazdım
Güneş doğradı içime
Öyle özen gösterirdim ki  kendime
Bazen ben bile tanıyamazdı kendimi
Durup düşünürdüm ben ne yapıyorum diye
Sonra seni göreceğim yere giderdim
Seni beklerdim
Gelirdin, her zaman ki gibi geç
Olsun ben beklerdim
Geldiğinde sana sarılmak isterdin
Ama bilirsin ben pek cesur değilimdir
Bir de konuşamazdım tabi
En sonunda dayanamaz ortaya bir laf atardın
Alakasız bir şey olurdu genellikle
Bende seni sinir edene kadar konuşurdum
Kızdığını bilirdim, ama yine de susmazdım
Sana hiç seni seviyorum diyemedim
Belki o yüzden sevmediğimi düşündün
Demek isterdim ama sen giderken bile diyemedim
Sen gideli çok oldu
Çok perşembe günü geçirdim sensiz
Ama yine de aynı şekilde seni bekliyorum.....

                                           25 Haziran 2005

                                                    İstanbul