Seni sordum...boş odaya,kandil sessizliği teslim almışken ve
Saklı karanlığı bir köşeye itmişken
Söyleyeceklerim kapalı gözlerinedir

Ben, şimdi, uzun upuzun bu şafakta
Dökülüyor ve ikinci sözü söylüyorum: geçmişi.

Seni seviyorum, kalpler kalbimin aynası olsa da
Hatta hayat aşkımın bakiri olsa da.
Seni seviyorum, ve ışık gözlerinin bir köşesine bürünmüş,
Saçların kollarına dökülen kardan bir şelale
Seni seviyorum ve ölüm etrafında mırıldanır:
Nasıl mesut oldum, nasıl büyüdüm, nasıl zenginleştim?
Buhurun neşesi nereden geliyor
Nereden geliyor bana bu güzel çiçekler
Ve bu doğanın misk kokusu?
Geçip gidersin, ölüm peşinden yürür mezara
Konuşan suskunluğuna dalar gözlerim
Yaratan yarınında yaşar
Ve mırıldanır: Nasıl mest oldum?
Nasıl büyüdüm, nasıl zenginleştim?

Şimdi peşimden tükenişi ve yılları çekiyorum
Etrafımda evimizin yatağı ve iskemlesi
Ve siyah palton
Ateşin ve soban.

Seni sordum, boş odaya, boş zaman ve
Boş mekâna,
Ve boş odayı, teslim almış kandilin
Saklı karanlığı bir köşeye iterek
Söyleyeceklerim kapalı gözlerinedir
Ben, şimdi, uzun upuzun bir şafakta
Dökülüyor ve ikinci sözü söylüyorum:geçmişi.

                                                    15.Şubat.1954
                                                          Adonis
                                                    Ali Ahmet  Sait

                                                 Çeviri: Metin Fındıkçı

 Kaynak: 19-21 Mart2005
Uluslar Arası 1. İzmir Şiir Buluşmaları
Konak Belediyesi
 

Şiir Günlerinde okunan şiirler devam edecektir.