|
|
| |
DENEME
|
|
| |
ŞEFİKA
UÇAK |
|
| |
Şimdi gözlerinizi
kapatmanızı istiyorum. Her şeyi unutup,
bulunduğunuz ortamı düşünmenizi.
Nerede yaşıyorsunuz? Bir
deniz kıyısında mı? Güneşin ilk ışıkları vurmuş
kıyıya. İnsanı alıp götüren o koku içinize
sinmiş. Yunusların şarkısını dinliyorsunuz
geceleri. Deniz tüm büyüsünü göstermiş
yıldızlara. Yerlerde, denizde... Hayır! Bu
ortamı bozan hiçbir çirkinlik yok öyle değil mi?
Yoksa ormanda,
küçük bir kulübede mi geçiyor hayatınız?
Yalnızca dinleyin. Duyabiliyorsunuz değil mi,
hissedebiliyorsunuz? Gizli ne hayatlar vardır
ormanda. Bilemezsiniz belki ama
duyumsayabilirsiniz tüm ruhunuzla. Yeşilin
kokusunu alıyor musunuz? Kekiğin, zencefilin.
Hiçbir kuru dal yok. Yanmamış ağaçlar. Kuşlar
cıvıldıyor sizlere. Yeşilin zaferini işitiyor
musunuz?
Küçücük bir tepe mi sizi taşıyor
göklere? Şehri tüm gönlünüzle mi
seyrediyorsunuz? Hiçbir karaltı yok şehrin
üstünde. Gökyüzü kucaklamış ışıltılarıyla bu
kenti.
Şehrin apartmanlarından birinde
mi yaşıyorsunuz? Binlercesinden... Büyük
binaların koyu uğultusu yok. Çevrenizi insanlar
almış. Ellerinde küçücük tohumlar. Toprağın
şefkatli kucağına bırakıyorlar. Gülümsüyorlar
öyle değil mi?
Kentin üstünde ne bir
duman ne bir sis. Fabrikalar yarınlara güvence
veriyor. İnsanlar dışarıda dolaşıyor rahatça.
Hiçbir kaygıları, hiçbir sıkıntıları yok.
Korkmuyorlar gelecek için.
Şimdi gözlerinizi açın. Çünkü sihirli
tohumlar gönderiyorum göklerden. Dokunduğu
yerleri renklendirecek; gökkuşağını, güneşi, her
şeyi parlatacak. Her gün, günlerce, gecelerce
çalışıyorum. Görüyor musunuz? Melekler de
benimle sevgi tohumları dağıtıyor sizlere.
Yakalamanızı istiyorum yağmurlarla birlikte.
Güneş olduğumu unutun. Açın gönlünüzü göklere.
Siz de dağıtın sevgi tohumlarını bu kente...
Şefika UÇAK
Atatürk İlköğretim Okulu Öğrencisi Söke/AYDIN |
|
| |
Ana
Sayfa
|
|
|
|
|
