| |
SİZ YOKTUNUZ
Gözlerimi kapattığım andan itibaren
büyük bir kopukluk var yüreğimde... Nedenini
bilmediğim bir korku bu. Sanki gözlerimi açarsam
büyük bir hayal kırıklığıyla karşılaşacağım.
İçimden gelen şeytan akıl almaz şeyler
fısıldıyor kulağıma. Nedenini bilmekte, gayet
zorlandığım cümleleri çözmekte inanılmaz
derecede zorlanıyorum. “ Neden?” deyi sormadan
alamıyorum kendimi. Acaba neden böyle bir şeyi
düşünme ihtiyacı duydum? Bekliyorum... Az sonra
anlarım nasılsa...
Ve biraz sonra da olsa aklımı iyi
düşüncelere itiyorum. Evet, zor da olsa
başarıyorum. Ama cevabını bilemediğim bir soru
daha var aklımda. Her zaman gülücükler saçan
ben, neden bu sefer olmamıştım? Bilmiyorum...
bilemiyorum. İçimde bir ışık gibi beliren melek,
bana ve herkese mutluluk saçmalıydı. Ama o da
umutsuz. O da hayallerim gibi çaresiz. Bir süre
sonra, karanlığımdan korkuyorum. Böyle olmamalı
diye düşünüyorum kendi kendime. Ve bir anda
çırpınıyor düşüncelerim. “ Çıkartın beni
buradan!” deyi. Her biri ağlıyor. Sebebini
soruyorum, susuyorlar. Derin bir inilti kopuyor.
Sessiz bir uğultu.
Artık kararlıyım. Kaldıracağım bu
karanlığı. Biraz bekliyorum. Ve gözlerimi ani
bir hareketle açıyorum. Evet, şimdi anladım bu
garip duygularımın sebebini. Etrafıma bakıyor ve
kendimi tamamlamak zorunda hissediyorum.
Nedensiz bir zorunluluk bu. Sanırım şu an ben
yeni yeni uçmayı öğrenen bir güvercinden başka
şeye benzemiyorum. Uç, uç. Sonra da devamı var
sandığın yolda gel bir cama çarp. Yanımda
kalkmama yardım edecek hiç kimse yok. Oysa
gözümü kapatmadan önce herkes yanımdaydı. Artık
yaşamın evrelerine ilk adımımı attım. İlk
öğrendiğim şey hiç kimseye güven olmadığı. Oysa
ne güzel olurdu o kuş düştüğü zaman yanında
duran bir dostu, düştüğü zaman kolundan tutup
öğüt verecek biri olsaydı. Ve bir o kadar da
güzel olurdu hayat.
Şimdi o kuş avazı çıktığı kadar
bağırıyor. Belki onu zor gününde yüz üstü
bırakanlar utansın diye.
“ Tek başıma düşebilirim. Ama ayağa
kalkıp hayata yeniden tutunmak için size
ihtiyacım vardı. Ama siz yoktunuz.” Ve şimdi
anlıyorum derin iniltiyi ve susan düşüncelerimi.
Söke / 2004
Damla
MEMİŞ
Söke Hilmi
Fırat Anadolu Lisesi
Hc / C sınıfı |
|
