ŞULE'DEN

12.07.2007..

Bir yılı daha geride bıraktın. Bir yaş daha kayıp gitti ellerinden…
Bu defa daha bir buruk yitirdin değil mi?..

Ne garip… Her sene dönüp arkana baktığında değişen bir şey   olmuyor artık…
Ama sen buna alıştın nasılsa…
Ne o ?..
Kızgın mısın yoksa !!
Küskün müsün, yılgın mısın, bezgin misin ..
Ya da isyanın mı var yine, ya kendine yada geçen zamana ??…
Hayır… Görüyorum ki artık kendini avutmayı öğrenmişsin.
Çok şey hayal etmeyince kazanamadığında da seni yıkmıyor gerçekler.
Bu defa hüznün baki kalsada, karamsarlık yok duygularında.
Kendini de kandırmamıştın sen zaten, çok şey de beklememiştin ki çok şey bulacaksın…
Yine sağlığın yerinde çok şükür.. Yine ailen yanıbaşında…
Sabah yine seni bekleyen bir işe gidiyorsun, akşam dönecek bir evin de  var… Eh buna da şükür…
Daha ne isteyeceksin ki be kızım..
Cebinde paran olmasada, yüreğin hep boş olsada, hayatında hep bir şeyler yarım, bir şeyler eksik olsada….
Yüzündeki gülücüğü yitirmedin ya…
Hayatın keyfini çıkarmak için çabalaman da gerekmiyor artık..
Saçlarını okşayan rüzgarla başlıyorsun keyif almaya, dinlediğin müzikle bile katmerliyorsun…
Ayakların yere basıyor artık..
Daha bir güçlüsün, daha bir azimlisin en güzeli yıllara rağmen hala meydan okuyorsun hayata…
Ne garip… Sen güçlü oldukça etrafındaki insanları korkutuyorsun..
Gücünden korkuyorlar, aklından, fark ettiklerinden…
Seni kandıramıyorlar çünkü artık, inandıramıyorlar..
Gerçeklerinle yaşayabildiğin için avutamıyorlarda…
Onların senden güçlü olmadıklarını görmen üzüyor seni sadece biliyorum..
Bu yüzden hayatı yine yalnız sırtlıyorsun….
Taşıyamıyor seni uçarı yürekler…