YAZILARINIZI
BEKLİYORUZ





kafiyenet okurlarının siteye katkılarını bekliyoruz.
Yazılarınızı iletin, yayınlansın.
Şimdiden katkılarınız için teşekkür ederiz.

İletişim adresi olarak
yazi@kafiye.net
adresini kullanabilirsiniz.

TANIKSIZ GÜN YÜZÜ


Ben şimdi yürürken / yürüyen bir avuç mutluluğu
da simli bir fular sırıtkanlığıyla sarıp boynuma
ışıklı bir Ankara misketine uydurup ayaklarımı
sorular topluyorum / çığırından çıkmış
                               perçem kokuların ardı sıra...

Bakıyorum / her boyda etekli / ince, dolgun,
uzun bacaklı en güzel kadınlar da akıyor yamacımdan
jöleli at kuyruğu saçları ve kuruş büyüklüğünde
küpeleriyle, sırıtkan kalçalarıyla oğlanlar / gece
akıyor neonlar yönüne / ışıklar patlıyor / sarkıyor
geceye öpüşlere gömülmüş ağızlar.

Ben şimdi koşarken / koşan bir dünyayla soluk soluğa
fırlıyoruz ekranlara /  siz beni ben sizi iterek
daraltıyoruz bastığımız ferahlığı. İşçiler, öğrenciler
ve kadınlar / kesik ve yanık elleriyle çocuk işçiler /
solgun ve sarı karası bakışlarıyla dayak yorgunu kadınlar
koşuyor mor çatı önümüzde coplar ve polis düdükleriyle...

Ben şimdi dururken / duran gözlerinde bağırıyor
her gece ensest akrebin soktuğu bir sübyan
zehrini kanından soğuruyor naylon torbadan
köprü diplerinde turuncudan mora akan bir akşam
akıp duran sulara inat kirine sarılıp yatan...

Ateşi üfleyen rüzgarı / unutturulan yaşamın masalını
ekranlardan taşan dünyayı / bana sığmayan çocuk suslarını alıp
yürürken, koşarken, dururken ölüyorum.

                                                Bilsen BAŞARAN