UMUT        

          Bülbülün gülü feryatsız sevdiği gibi sevmek, düşen cemrelerde yarınları görmek, gülüşlerde topraklarımdan mavi düşlerimi kanatlandırıyorum bilmediğim iklimlere. Yalnızlığıma ağladığım günlere inat, mavi denizlere umut diye bakıyorum. Mutluluğa hasret, acıya müebbet iki zaman arasında akan gözyaşı olmak. baharlara veda busesi değil de, mutlulukların karanfil kokan öpüşleri olmak geliyor içimden. Ayazlar koparsa da çiçeklerimi üzülmem, yüzümün gülen yanındaki kardelenleri menekşeleri kim koparır ki. Gökyüzüme ayaz gece sonrası intihar kokan şafaklar gerilsede aldırmam, gönül bahçeme ekilen tohumlar yeşerir fidana durur. Kimseler sevmesede doğrucu yanımı ben bilirim ki, dürüsttür düşüncelerim.

         Derin gülüşlerde haykırmak, coşkun ırmaklarda yıkanmak, ömür şemsiyesini açsam da hasretin hafakan çığlıklarında üşümez yüreğim. Bilirim ki,serçe edalı yangınlarda ısıtırım düşlerimi. İliklerime kadar hasret yağmurlarında ıslatırım düşüncelerimi sulasınlar diye. Sevmeyeni severim bir yere kadar, benden alıp götürüyorsa iyi niyetlerimi, bırakırım omuzlarımdan ağırlaşan yükünü.

         Yüreğimi yıldızlara yaslayıp, umudu demleyeceğim gecenin karanlık çaydanlıklarında. Sevgiyi azık diye gönül heybemde taşıyacağım. Andığım her mutluluk cümlesinin sonunda acıları bırakacağım. Acıya nasırlanmış ellerim beyaz tuvallere bırakılan umuda gülümseyen çizgiler olsunlar diye. Birbirine hasretle susayan, yokluklarda sevdaya yanan yürek olmalı...... Umutttttt

                                                                                      
                                                                                        F.HAMZAÇEBİ