VE...
Hani ağır
ağır güneş doğar
Yağmur ve bulutlar ortalığı
kaplar
İnsanlar yolda
Ekmek parası için koşar da
koşar,
Bir ses uzaktan haykırır
Sıcak, taze gevrek!
Bir araba ve insan
Bir yol ve çakıl taşı
Derken bir sürü apartman
İnsanlar bir birlerinden
habersiz
Yaşam kavgası veriyor durmadan
Ve umutsuzca
Ve gürültü alabildiğine
Yaşam duygusunu yitirmiş herkes
Bir korku sarmış her yanı
Ve bir çılgınlık
Ardından hüzün gelmekte
Sokakta bir kaçışma olur.
Ve bir
toplum
Huzursuz, korkak, mahzun
Yaşam ümidini yitirmiş,
Ölümü beklemekte
Kapıyı çaldı çalacak Azrail,
Korkak, çekingen ve..
Nasıl
söylesem,
Neresinden başlasam sözün
Kim dinler!
Yaşam savaşında, benimle beraber
Bu yola çıkan olur mu acaba!
İzmir 23.09.1978
Hüseyin DURMUŞ