Ana Sayfa

 
 

Edebiyat

 
 

Öyküler

 
 

Makaleler

 
 

Şiirler

 
 

Tiyatro

 
 

Hakkımızda

 
 

İletişim

 
     
  Hidayet Karakuş
Nazan Duman
Kübra DurmuşGülçin Can
Hüseyin Durmuş
Emrah Buran
 
 

 
   
     
     
     
     
 
  
     ŞİİRLER                                         
 
  HÜSEYİN DURMUŞ
    
       VİRANE

 Hani çocukluğunu sorarlar insana;
 Şimdi niye sormuyorlar bilmem!
 Hani oyuncaklarını sorarlar insana,
 Şimdi niye sormuyorlar bilmem!


 Uzay çağının çocuğu mu bunlar!
 Yarış atı gibi durmadan koşarlar!
 Bilgi yerine zıp zıp, bebek kovalar,
 Fakat bırakmıyor ki anne ile babalar!


 Ana okulu ana kucağı olmuş;
 İlk okul imtihanlarla dolmuş,
 Orta okul yolda basamak olmuş,
 Lisenin hatır inanın unutulmuş.


 Dokuz yaşında oyun yerine dershane,
 Topaç, çelik çomak, bez bebek bahane!
 Unutulan çocukluklar şimdi hengame,
 Psikolojik unsurlar şimdi birer virane.


 Anadolu lisesi, Fen lisesi, üniversiteden
 Çocukluğunu yaşayıp öğrenemeden,
 Koluna tutuşturulan evlenmeden,
 Şimdi bir yıkık çocuk var bilinen!


                                İzmir / 26.05.1991
                                Hüseyin DURMUŞ

  

 
 
 
 
 
 
 
 

 

 

 

 

 

 

                                            

 
 
 

 

 
     
 
     
   
 

        

 
     
 

 
     Evlerinde iğde midir
   Dalları yerde midir
   Her gördüğünü seversin

   Sendeki de miğde midir
                                Mani
 
     
 

 
   Günlük Özgürlük  
 

 
     
  T.C Emekli SandığıDr Tuncay Filiz
Milli Eğitim Baka.Çanakkale
Kültür ve Turizm
İzmir Belediyesi
Konak BelediyesiŞiir, Kitap, Araştırma