VUSLATI OLMAYAN

Kalbimi sızlatıyorsun,
İçimi acıtıyorsun,
Gözyaşlarım sel oluyor
Her seni seviyorum deyişinde…
Her söyleyişin altın vuruş gibi,
Bedenime batıyor…
Kabusum oluyorsun,derin uykularımda
Siluetin biraz daha belirginleşiyor
Düşle gerçek arasında .
Karanlığı delen her çığlıkta;
Sesini duyuyorum.
Her soluk alış verişte ;
Nefesinle bütünleşiyorum.
Sorguluyor geleceğimi yargıç.
Sanık sandalyesinde ,ecel terleri döküyorum.
Benim dar ağacımsın.
Aslında sorgulanan sensin
Darağacına giden BEN

                                   Samiye SEZEN –SAYIN
                                   31.05.2005-BURSA