YAZILARINIZI
BEKLİYORUZ





kafiyenet okurlarının siteye katkılarını bekliyoruz.
Yazılarınızı iletin, yayınlansın.
Şimdiden katkılarınız için teşekkür ederiz.

İletişim adresi olarak
yazi@kafiye.net
adresini kullanabilirsiniz.

Yağmurun Sakladıkları

            Önce saklamaya çalışıyorum kendimi, duygularımı. Uğraşıyorum bir süre.Perdeler açılıyor gözlerimin önünde.Oyun başlıyor.Oyuncular çıkıyor sahneye, yönetmen bir köşede onları izliyor.Provalarda verilen emeğin karşılığını alıyor yönetmen. Muhteşem bir oyun çıkıyor ortaya. Salonda büyük bir alkış kopuyor.Provalardaki anılar, çabalarım beynimde ve kalbimde yankılanıyor. Sonra...
           İşte sonra bir damla gözyaşı akıyor gözlerimden. Bir yağmur başlangıcını yaşıyorum içimde.Damlalar birken ikiye, üçe, dörde yükseliyor.Sonra sicim gibi iniyor gözlerimden. O da görüyor içimdeki yağmuru. Onda da başlıyor ılık bir yağmur.Önce doluyor gözleri. Kendinden taviz vermiyor ama kendisi de engelleyemiyor bunu.
          Sarılıyor sonra bana. Ben de ona karşılığını veriyorum.Hiç ayrılmayacakmış gibi sarılıyoruz. Sindiriyoruz birbirimizi.Onun kokusunu içime çekiyorum.Gözlerim kapanıyor ve bir damla yaş daha akıyor.
           Ne var ki o anda anlıyorum onun yüceliğini, mesleğinin kutsallığını, yaptıklarını. Kendi çocuğuymuş gibi alıp basıyor bizi bağrına. Gözlerimizin içindeki parıltıyı bulana kadar çabalıyor. Bir hamura biçim verir gibi yoğuruyor bizi.Uğraşıyor, didiniyor.Hamurun içine, yani bizim içimize sevgisinden ve geleceğe dair içinde oluşan umutlarından başka hiçbir şey katmıyor.Emeği öğretiyor bize. Sevgiyi, dostluğu, insanlığı... Aydınlık fikirlerle dolu, temiz, tertemiz bir yaşamı seriyor önümüze. Bu yolda emin adımlarla yürümemiz için bizi ikna etmeye çalışıyor.Bizi eğitiyor.Önümüze çıkacak her türlü engeli nasıl aşacağımız konusunda kulağımıza ipuçlarını fısıldıyor.Doğru ile yanlışın arasındaki farkı kazıyor beynimize. Hayalindeki güzellikleri anlatıyor. Kendince o güzelliklerin arasına bizi de katıyor. Kendisini her konuda çevresine bilgi yağdıran bir eğitici olarak değil de bir arkadaş gibi tanıtıyor.İşte bizi etkileyen bu oluyor.
            Sonra ayrılıyoruz öğretmenimle.Öpüyor beni, ben de onu öpüyorum.İçimdeki yağmuru dindirmemi söylüyor. Siliyor gözyaşlarımı elleriyle. Bir şeyler fısıldıyor ama anlayamıyorum.Ayrılıyorum sonra yanından.Yürüyorum. İçimdeki yağmur şiddetlenerek daha da artıyor.Oysa duygularımın, o eşsiz insanın bana yaşattıklarının bu yağmurda saklı olduğu bilinmiyor.
 

Selin CANBAZOĞLU
Söke Hilmi Fırat Anadolu Lisesi Öğrencisi/AYDIN