|
YAŞA GÖRE
.....20 li yaşlara
kadar iyilikle kötülüğün ülkesi, kalın sınır
çizgileriyle ayrılıyor birbirinden. Sıkı
dostları ve düşmanları oluyor insanın.
Onları ölesiye seviyor ya da ölesiye nefret
ediyor onlardan.
30 larında yalanı hakikatten ayırt etmeye
başlıyor. İyi sandıklarının hıyanetiyle
tanışıyor, sırtında dost işi hançer
darbeleriyle; ve en kötü zannettiği şefkatle
imdadına yetişiveriyor.
Zaman kanatlanıp da 40 ına yaklaştığında
insan, iyiyi kötüden ayıran hudut
çizgilerini birbirine karıştırıyor. İyilere
nakşolmuş kötüyü ve kötülerin içindeki
iyiliği de keşfediyor ademoğlu. Anlıyor ki,
iyi insan / kötü insan yok; insanın içinde
iyilik ve kötülük var, kötüyle iyi panzehiri
değil birbirinin; kan kardeşi. İyilerle
kötüler çekiştirmiyor ipi. İyilik ve
kötülükten örülmüş ibrişimin kendisi.
Bunu anlayınca şaşmıyorsun nefretin birden
şehvete dönüşmesine; acı girdaplarının
içinde hazzın raksetmesine. Tevazuyla gurur,
haysiyetsizlikle onur el ele yürüyor. İnsan,
şuuraltındaki isyankarla sahtekarı,
günahkarla tövbekarı birarada farkediyor.
Benim, hükmeden ve boyun eğen, zulmeden ve
acı çeken. Bunca şiddet kadar onca merhamet
de benim eserim. Minneti nefrete, korkuyu
cesarete, zaferi hezimete bulayan benim.
Kundak bezime tıpatıp benziyor kefenim,
hayatım muhteşem ve sefil, mağrur ve rezil,
hayasız ve asil.
Ben, hem örs hem çekicim.
İşte bu keşif kolaylaştırıyor yaşamı..
Anlıyorsun ki toplumlar gibi insanlar da
kanlı iç savaşlarına borçlu ilerlemesini.. O
zaman , iyileri kötülerden ayırmak gibi
nafile bir uğraşı bırakıp -başta kendin
olmak üzere- insanların içindeki iyiliğin
peşine düşüyorsun; kıymet bilmeyi ve -yine
başta kendin olmak üzere- herkesi hoş
görmeyi öğreniyorsun.
Tükendikçe pahalanıyor zaman; günler
azaldıkça uzuyor. Saçların gibi, seyreldikçe
değerleniyor dostların. Günahları ve
zaaflarıyla da övünüyor insanlar; sevapları
ve zaferleri kadar. Önemli değil kaç kez
yenildiğin; önemli olan, kaç yenilgiden
sonra yeniden doğrulabildiğin.
Bu paramparça ruhlardan, çelişkili
duygulardan, çatışmanın açtığı yaralardan
mucizevi bir ahenk çıkıyor ortaya ki
olgunluk diyorlar adına.....
Derleyen / NİS@N
|
