Nedir yaşam? Bir süreç mi sadece?Yoksa alnımıza yazılmış kaderin döndürdüğü garip bir çark mı?Peki uzun bir yolda yaşadıklarımız, başımıza gelenler mi?
      Gerçek bir geçmiş hep hatalarla mı doludur?Belki de “yaşanmışlık” demek yeterdir geçmiş için. Kimbilir ne çok hikâyesi vardır insanların. Mutluluk, hüzün, mucize dolu hikayeler. Kimisi geçmişini özlemle anar, kimisi de nefret ve hüzünle bakar geçmişine. Ne hayaller geçmiştir kafaların içinden, ne keder verici şeyler yaşamıştır gönüller. Yılgınlık, hayal kırıklığı ve mutluluğun bir arada olduğu hayatlar.
       Yaşamak insanların en doğal hakkıdır. Bu doğal hak, yanında birçok hakkı daha getirir. Hata yapmak gibi. Hata yapmadan, mutluluğun yanında hüznü de yaşamadan geçebilir mi hayat?Her yaşanan hüzün gelecek mutluluğun habercisidir. Düşünsenize bunlar olmadıktan sonra “mutluyum” diyebilme hakkınız olmaz ki!Her hatadan sonra kendinizi yargılayıp, yeni bir güne başlama sevincini de bulamazsınız kendinizde!
       Zamanı yakalayabildiniz mi hiç?Ya geri dönebildiniz mi bir önceki güne, saate, ana?Yaşanmışlığı tersine döndürebildiniz mi?Zamanı bir süre durdurabildiniz mi?Kim bilir kaçımız ister bunları yapabilmeyi. Kısacası hayatı farklı bir yöne çevirmeyi.
      Birikimdir, yaşam tecrübesidir insana şu anını, şu saniyesini yaşatan.
      “Geçmiş, geçmiştir. Biz bu ana bakalım. Önemli olan bugündür.” şeklinde ne çok cümle duymuşuzdur hayatımızda. Kulak verip de bir türlü hayatımıza geçiremediğimiz gerçekler.
    O zaman en doğal hakkımız olan yaşamı sürdürürken bu kadar korkakça davranmak niye?Bu cesaretsizlik, bu umutsuzluk? Bırakalım umutlu yüreğimiz yön versin hayatımıza. Hiçbir şeyi yapmaktan ve yaşamaktan korkmayalım. Yaşama hakkımızı doyasıya kullanalım. “Hayatta pişman olduğumuz şeyler yaşadığımız değil yaşamadığımız şeylerdir.”

Hale GÜVEN

Söke Hilmi Fırat Anadolu Lisesi Öğrencisi/AYDIN