YÜREĞİMDEKİ
BABAMA SEVGİLERİMLE
Benim için bu babalar günü daha bir
özel, daha bir güzel. Bir gün önce
annemin doğum günü. Tüm aile hep
beraber akşam yemeğinde birlikte
olacağız. Sonra yine sağlıklı
sıhhatli ve hep birlikte olduğumuz
için sevinecek, doğum günü vesilesi
ile pastamızı kesip annemizi
kutlayacağız. Ertesi gün ise babalar
günü. Çifte kavrulmuş kutlama işte
buna denir.. Bu defa da Pazar günü
ama bu defa akşamüstü yine tüm aile
bir araya geleceğiz. Yine mutlu
olacağız, yine sevineceğiz. Bu
günleri onlarla geçirebildiğimiz
için sevineceğiz. Allah bizlere
onlarla geçireceğimiz nice huzurlu
sağlıklı yıllar nasip eder inşallah…
Babamın benim hayatımda önemi çok
büyük. Bunu her fırsatta her yazımda
hep vurguladım. Biz çok fazla dialog
yapmayan, birbirine çok fazla
sarılıp öpüşmeyen ama gözleri ile
anlaşan iki insanız. Her akşam yemek
saatimiz onun dükkanı kapatmasıyla
orantılı olarak değişir. Yaz ve kış
saatlerini hep buna göre ayarlarız.
Çünkü bizim için baba aile
direğidir. Onun varlığı bizim için
önemlidir. O gelmeden kimse sofraya
oturup yemek yemez.
Yemek masamızın özeni kardeşim ve
annem tarafından sağlanır. Ben geç
geldiğim için hep hazıra konarım.
Babamın sevdiği salata arzusuna göre
şalgam suyu ya da ayran hep
sofradadır. Onun keyifli yemek
yemesi bizim mutluluğumuzdur.
Her akşam sofrada tüm ailenin
birbirine sevgi ile saygı ile
sataşması, esprili konuşmalar,
yemeğimizin daha bir lezzetli
olmasını sağlar bize..Soframız
babamız ile şenlenir.
Ben böyle özel günleri sevmiyorum
aslında. Ama bir yandan da vesile
olduğu için seviniyorum. Kaçımız
hayattayken babamızın, varlığının
kıymetini bilebiliyoruz, kaçımız
onun bizlere vermeye çalıştığı emeği
takdir edebiliyoruz, kaçımız vardır
bir bildiği diye ona hak
verebiliyoruz… Hayattayken kıymetini
bilmeyenler kaybettikten sonra azmı
ağlıyor, azmı isyan ediyor. Nedense
insanoğlunun en büyük ayıbı, hep
yitirdikten sonra kıymet biliyor
Hep şükrettim babamla yaşıyorum
diye. Ve hep şükredeceğim.
Ama bazen hayatta bazı insanlar
vardır, babalık ederler insana.
Manevi güçlerini hissedersin
yüreğinde. Gözünü kapatıp sırtını
dayarsın sonsuz güvenle..Adı baba
değildir ama sana babalık eder tüm
kalbiyle. Sana sahip çıkar, korur
gözetir. Hayatta öğrenemediğin hala
keşfedemediğin şeyler varsa yaşın
kaç olursa sana sana öğretir. Dimdik
ayakta durman için sana güç verir. O
güç seni hayata bağlar.
İnsan en değer verdiği insanlardan
bahsederken hep bir şeyler yarımdır.
Hep bir şeyler eksiktir. Asla tam
hakkını veremezsin. Çünkü
bahsettiğin insanlar değerlidir.
Bende bu satırları yazmaya
başladığımda bunları dile
getiremeyeceğimi biliyordum zaten.
Asla onlara layık, onlara olan
duygumu hakkıyla ifade edemem. Ben
ki her duygumu kağıda dökerken, bunu
yapmada yetersizim. Yüreğimde
onların sevgisini saygısını taşımak,
saklamak ve bu sevgi ile yaşamak
sanırım daha zengin.
Hayattaki babalarımızın kıymetini
bilmek gibisi varmı dostlarım?..Hadi
hayatta ise koşun onların yanına.
Yanaklarına kocaman bir öpücük
kondurun önce. Sonra kocaman bir
sarılın. Bunu sadece bugün değil hep
yapın..
Babalarını yitirmiş dostlarım.
Düşünün, hatırlayın, mezarını
ziyaret edin. Eminim o sizin hep
yanınızda. Hiç sizi terk etmedi.
Birçok şehit verdiğimiz şu günlerde,
kaybedilen babalar kaybedilen
evlatlar nasıl ölmedi ise. Nasıl
onlar hep bizimle yaşıyorsa ve
yaşayacaksa bilinki babanız da
ölmedi. Sevgisini gücünü yüreğinize
ekti giderken ve hep orada
yaşayacak.Sizde onu yaşatın.
Hayattaki babalarım Ramazan Akar ve
Gazi Güder'e tüm sevgilerimle
Şule AKAR
15.06.2007
Saat: 10.50
www.ulusalkoykutuphaneleri.com
www.kafiye.net
www.kahvemolasi.net
