Ana Sayfa

 
 

Edebiyat

 
 

Öyküler

 
 

Makaleler

 
 

Şiirler

 
 

Tiyatro

 
 

Hakkımızda

 
 

İletişim

 
     
  Hidayet Karakuş
Nazan Duman
Kübra DurmuşGülçin Can
Hüseyin Durmuş
Emrah Buran
 
 

 
   
     
 

YAZILARINIZI
BEKLİYORUZ





kafiyenet okurlarının siteye katkılarını bekliyoruz.
Yazılarınızı iletin, yayınlansın.
Şimdiden katkılarınız için teşekkür ederiz.

İletişim adresi olarak
yazi@kafiye.net
adresini kullanabilirsiniz.

 
     
     
    
  MAKALELER  
  ŞULE AKAR  
 
 
           
BUGÜN KEŞKELERİM ÇOK AĞIR....

Gün bitti yine. Artık bitişlere akıyor zaman.. Başlangıçları unutalı yıllar oldu. Dünyaya bir kez daha gelmek mümkün mü?? Rahmetli Cenk Koray'ın bir kitabında okumuştum yıllar önce. Allah bunu nasip eder mi bana acaba...

Belki o zaman şartlarımı zorlar kendimi yetiştirirdim. Aileme ekonomik destek vermek için hemen çalışma hayatını seçmezdim. Okurdum.. Mesela Güzel sanatlar. Ta en başından hayatımın en doğru tercihini yapar sevdiğim meslekte uzmanlaşırdım. Yabancı dil, sosyal çevre, kariyer. Küçük beklentilerle yaşamazdım o zaman. Yetinmek zorunda kalmazdım. Daha çok şey ister, daha çok düşlerdim.. Hayallerim umudum ardından da gerçeğim olurdu.. Hemen evlenmezdim...

Bugün düşlerim öyle flu ki....

Belki yine kötülük olmazdı içimde. Çocuk ruhum yine yaşardı içimde. Ama bu defa sevgi bahçem daha zengin olurdu belki. Sevgiye aç, bu kadar kolay inanmazdım herkese. Kimseyi kendim gibi zannetmez güvenmezdim en başında.. Kayıplarımın, acılarımın, kaybettiklerimin yükü de olmazdı omuzlarımda...

Bugün bedellerim öyle zor ki....

Çok sevdiğim bir dostum karanlıktan şikayet edeceğine kalkıp bir mum yaksana dedi hep. Her karanlığımda dost gücüyle mumlar yaktım.. Defalarca... Yılmadan... Her rüzgarda söndü alevim yeniden yaktım. Bu tekrarlarım olmazdı belki yeniden doğsaydım. Karanlıklarımda yalnız da kalmazdım belki o zaman. Bu kadar korkmazdım..

Bugün korkularım öyle güçlü ki...

Belki doğru zamanda doğru insanı seçerdim. Yaşamı tek başıma sırtlamazdım. Zor günleri atlatırdım ona yaslandığımda..Ve bir evladım olurdu yetiştirebileceğim. Analık duygusunu tadardım bende. Hayatın bir anlamı olurdu belki...

Bugün yüreğim öyle yarım ki....

İclal Aydın'ın gördüğüme sevindim kitabında okumuştum. Genç bilim adamının hikayesini anlatan bir filmden bahsediyordu. Evlenme teklifi ettiği genç kadının ölümüne engel olmak için icat ettiği makineyle geçmişe dönüp değiştirmeye çalışıyordu bu gerçeği. Her geri dönüşünde kadın yinede ölüyordu. Kadermi deniyor buna. Defalarca gelsemde dünyaya yine bu hayatımı yaşardım bende acaba?

Bugün keşkelerim öyle ağır ki...

Şule AKAR
11.04.2006
Saat: 11.45

      

 

 
  ANA  SAYFA  
     
   
 

    

 
     
 

 
     
     
 

 
   Günlük Özgürlük  
 

 
     
  Dr Tuncay Filiz
Milli Eğitim Baka.Çanakkale
Kültür ve Turizm
İzmir Belediyesi
Konak Belediyesi