Boğaz savaşında yer gök
karardı,
Masum milletimi düşmanlar
sardı,
Dürüstçe yaşarken vatanımızda,
Emperyalistlerin ne işi
vardı.
Onlar, sandılar ki Türkler
uyurdu
Komşuluk, insanlık, dostluk bu
muydu?
Haince haksızlık yapıldığını,
Hem dilsiz konuştu, hem sağır
duydu.
Körpe çocuklarda silah
kuşandı,
Yurt uğruna ne kurşunlar
boşandı,
Kan gölünde üst üsteydi
cesetler,
Akif’in yazdığı mahşer
yaşandı.
Evliydiler Ahmet, Mehmet’le
Celal,
Onlar şehit!... Fakat gönderde
hilal
Yaşanmamış böyle kötü kaderi,
Durdurdu Kahraman Mustafa
Kemal!...
Gece vakti tüm tüfekler
çatıldı,
Saldırıya tam beş devlet
katıldı,
Kararmıştı semamızın güneşi,
Kahpe düşman yurdumuzdan
atıldı.
Barışçıyız dost düşmanı
sezeriz.
Biz milletçe başımız dik
gezeriz,
Bizim için vatan şeref
namustur,
Çiğnetmeyiz çiğneyeni ezeriz.
Sözle anlatılmaz boğuşma anı,
Gelişine pişman etti düşmanı,
Birbirine karışmıştı ortalık,
Dillerden düşmez kale destanı
Bayramlarda şehitliği ararım,
Onlara layık olmaktır kararım,
Bedenindeki kurşun yarasına,
Ay yıldızlı
bayrağımlasararım.
Yüce şehitlikte yatan yar mıdır?
Kabristan bakımlı, tarumar
mıdır?
Kirli yüreğimle anıt gezmeye.
Bilmem bedenimin hakkı var
mıdır?
Nerde Çanakkale, Zelanda nerde?
Neden düşürdüler bizi bu derde?
Haklıyla haksızı tarih yazacak,
O savaş ders olsun metle
namerde.
Bir efsanesiniz dinmez yasınız,
Naim sularıyla dolu tasınız,
Düşmana beraber toprağımızda,
Sarılarak koyun koyunasınız.
Savaş cinayettir ondan hep
sakın,
Analar yas tutup ağıtlar yakın,
İşgalcilerin emeli uğruna,
Ne çok asker ölmüş şu hale
bakın.
Kadir mevlam yakanıza ödül
takıyor,
Bahçenizden zemzem suyu akıyor,
Sizi anladık mı bilemiyorum?
Hicranınız yüreğimi yakıyor.
Gidenler gitmiştir geri gelemez,
Tutsak millet rahat lokma
yiyemez,
Veziroğlu der ki uyanık olun!...
Hiçbir kimse bela gelmez
diyemez.
Yeter şehidim acılar yad
olsun,
Şanlarımız gençliğime ad olsun
Sayenizde özgürlüğe kavuştuk,
Cennetlerde ruhlarınız şad
olsun.
18.04.2004
Veziroğlu
Kemal KOSİF