ÇATLAK KOVA...

Hindistan da bir sucu boynuna astığı uzun bir sopanın uçlarına
taktığı iki büyük kovayla su taşırmış. Kovalardan biri çatlakmış. Sağlam olan kova her seferinde ırmaktan patronun
evine ulaşan uzun yolu dolu olarak tamamlarken çatlak kova içine
konan suyun sadece  yarısını eve ulaştırabilirmiş. Bu durum
iki yıl boyunca her gün böyle devam etmiş. Sucu her seferinde
patronunun evine sadece 1.5 kova su götürebilmiş. Sağlam kova
başarısından gurur duyarken, zavallı çatlak kova görevinin sadece
yarısını yerine getiriyor olmaktan dolayı utanç duyuyormuş.
İki yılın sonunda bir gün çatlak kova ırmağın kıyısında sucuya
seslenmiş.

“Kendimden utanıyorum ve senden özür dilemek istiyorum”
“Neden...?”diye sormuş sucu “Niye utanç duyuyorsun...?”
“Kova cevap vermiş. “Çünkü iki yıldır çatlağımdan su sızdığı için
taşıma görevimin sadece yarısını yerine getirebiliyorum. Benim
kusurumdan dolayı sen bu kadar çalışmana rağmen emeklerinin tam
karşılığını alamıyorsun.”
Sucu şöyle demiş “Patronun evine dönerken yolun kenarındaki
çiçekleri farketmeni istiyorum.”
Gerçektende tepeyi tırmanırken çatlak kova patikanın bir yanındaki
yabani çiçekleri ısıtan güneşi görmüş. Fakat yolun sonunda yine
suyunun yarısını kaybettiği için kendini kötü hissetmiş ve yine
sucudan özür dilemiş.

Sucu kovaya sormuş.
“Yolun sadece senin tarafında çiçekler olduğunu ve diğer kovanın
tarafında hiç çiçek olmadığını fark ettin mi?... Bunun sebebi benim
senin kusurunu bilmem ve ondan yararlanmamdır. Yolun senin tarafına
çiçek tohumları ektim ve her gün biz ırmaktan dönerken sen onları
suladın. İki yıldır ben o güzel çiçekleri toplayıp onlarla
patronumun sofrasını süsleyebildim. Sen böyle olmasaydın o evinde
bu güzellikleri yaşayamayacaktı.”
* * *
Hepimizin kendimize özgü kusurları vardır. Hepimiz aslında çatlak
kovalarız. Tanrı’nın büyük planında hiçbir şey ziyan edilmez.
Kusurlarınızdan korkmayın onları sahiplenin.
Kusurlarınızda gerçek gücünüzü bulduğunuzu bilirseniz eğer sizde
güzelliklere sebep olabilirsiniz.

                        Derleyen /  NİS@N