HÜSEYİN  DURMUŞ
	DOĞANIN İNTİKAMI  Gökyüzünden damlalar hasretle yere indi  Toprak dolmuştu, yaşam onunla dolmuştu  Ve bir gök gürültüsü, kulakları sağır edercesine  Gecenin karanlığında oluşan ışık seli  yerdeki iğneyi bulduracak gibiydi doğrusu  Ve yaşam yoklukların başında  İnsanlar korkuyor;  Gök sanki onlara kızmış  Doğayı katlettikleri için  İnsanlardan intikam almaya gelmişti  Onlara kim akıl vermişti ağacı yok edin diye  Eveleri bozkır gibi alana yapmaya  Ve en verimli toprakları  Çoraklaştırmaya kimin hakkı vardı?  İşte alın şimdi; gözünüz doysun  Her yanınız doysun, öyle mi?  Kızdırırsanız böyle; intikamım böyle olur  Çatılarınız uçacak, bacalarınız yıkılacak  Ve siz benim intikam alışımı göreceksiniz  Benimle nasıl alay edilirmiş,  Birlikte göreceksiniz!  Saklanmayın öyle kuytu köşelere  Hileli barajlarla, çöken apartmanlarla  Kişinin isteğine göre oluşan kaldırım taşlarına  Güven meyin dememiş miydim?  Beni kızdırmayın dememiş miydim?  Buyurun şimdi tekniğinizi  Buyurun körkütük sarhoş olan başarı  Sarhoşluğunuz!  Buyurun insan kıyımını  Buyurun adaletten kaçanların adaletsizliklerini,  Ve ne yazık ki  Bu acıyı yine onlar değil  Bir kaç zavallı  Kimsesizler duyacak  Onlar çekecek, onlar yıkılacak  Ve acı son  Ben gerçek intikamımı alıyorum insanlardan  Doğanın intikamı                                             Davutlar /25.03.2006                                               Hüseyin DURMUŞ