Günlerdir sabrımın denenmesine,
Doldu dolacak, taştı taşacak sesine,
Kötülük beklentisinde gülümsercesine,
Yağmurla birlikte yok oldu acılar.

Kahır mı olur böyle bir baharda,
Sızlanmak mı olur bu baharda
Gezmek, eğlenmek varken baharda,
Yağmurla birlikte yok oldu acılar.

Düşüncelerimi dağıtan o esinti,
Kahreden o kötü çılgın sesi,
Kulaklarımda çınlayan afeti,
Yağmurla birlikte yok oldu acılar.

Ben mi olacağım bu yolda ağlayan
Ben mi olacağım bu zamanda sızlayan
Ben mi olacağım bu havada kovalayan,
Yağmurla birlikte yok oldu acılar.

Hiç kimseyi memnun edemedim,
Duygularımı kimseye dinletemedim,
Sevgiyi dağıtıp dünyadan gidemedim,
Yağmurla birlikte yok oldu acılar.

                               İzmir. 07. 04. 2004
                               Hüseyin  DURMUŞ54