Memur Ali Bey bir devlet memuru olarak üzerine düşen görevleri yapmanın huzuru içindedir.  Şöyle bir düşünür. Yıllardır görevini hiç aksatmadan yapan bir kamu çalışanı olmak ne güzel bir duygudur. Her ay çalışmasının karşılığını maaş olarak almaktadır. Bu dünyada bu maaşla zengin olamasa bile aç kalmamıştır. Tatili, eğlenceyi ve yabancısı olduğu yaşama  biçimlerini TV den izleyebilmektedir en  azından...

Yılların yükü Ali Beyi yıprattı. Rahatsızlıkları başladı. Son günlerde çok öksürüyor. Bunca yıllık memur. Mevzuatı biliyor. Ne yapması lazım ?  Tabiî ki Devletin Sağlık kuruluşlarına baş vuracak. O bir devlet memuru. Ve Devlet onun sağlığını güvence altına almış. Her türlü masrafı devlet tarafından karşılanacak ve tedavi edilecektir. İyi bir hastaneye gidip bir güzel baktırmalı kendine. Ama bunun bir usulü var. Bulunduğu yerdeki en küçük sağlık kuruluşundan başlanacak. Orası uygun görürse bir üst sağlık kuruluşuna gönderecek. Bu sırayla gidilecek ancak iyi bir hastaneye.

Ali Bey sevk alıp Sağlık Ocağına müracaat ediyor. Pratisyen hekim Ali Beyi dinliyor ve kendisini İlçe Devlet Hastanesine sevk ediyor. İlçe Devlet Hastanesinde bir kısım muayeneler yapılıyor ve sorun anlaşılamadığı için  Vilayetteki hastaneye gönderiliyor. Zaten Ali  Bey de bunu istiyordu.

Uzun kuyruklar, sıralar, kayıtlar sürüp gidiyor. Ali Beyden bir MR filmi isteniyor. Teşhis için gerekliymiş. İyi de bu film devlette çekilemiyormuş. Dışarıda bir yerde çektirilmesi gerekliymiş. Ali Bey özel bir hastaneye gidip MR çektiriyor. Kendisine 250 YTL fatura edilip filmi teslim ediliyor. Filmi alıp devletteki doktoruna götürüyor. Doktor evirip eviriyor ve bir kağıt uzatıyor. Git bunu da yaptır gel diye. Bir tahlil. Renkli gata ne demekse. Ali Bey laboratuara gidiyor. Renkli tahlil yapamıyoruz. Dışarıda yaptıracaksın diyorlar.  Haydi gene özel sağlık kuruluşuna. Tahlil yapılıyor ve 125 YTL fatura edilip sonuç Ali beye teslim ediliyor. Devletteki doktora götürüyor Ali Bey tahlil sonuçlarını. Gene evirip çevirerek bakıyor doktor ve Ali Beye dönerek “Bir şeyiniz yok. Basit bir soğuk algınlığından mütevellit bir öksürük.” Diyor. Ve bir reçete yazıp veriyor eline.

Ali Bey eczaneye koşup reçetesini veriyor. Eczaneden yazılan ilacı alıp mevzuat gereği yüzde yirmisini ödeyecek. Eczacı hanım ilacı getiriyor. Bilgisayara girip kontrolünü yapıyor ve Ali Beye dönüp “ Beyefendi bu ilacın bedelini Devlet ödemiyor, parasını verip alacaksınız” diyor. Ali Bey sarsılıyor. Bu ne ola ki. Devlet ödemiyor. Çok mu pahalıda acaba ondan ödemiyor. Yoksa esrar eroin gibi bir şey mi ? Eczacı hanıma soruyor. Hanımefendi bu ilaç nedir ve kaç paradır ? Eczacı hanım gülerek “Basit bir öksürük şurubu. Brodil Şurup. 4,50 YTL “ diyor. Ali bey ilacını alıp parasını veriyor ve çok yorgun olarak evine dönüyor.

Mevzuatı bildiği için ertesi gün Ali bey harcamalarını tahsil etmek üzere kurumuna müracaat ediyor. Kendisine fatura edilen MR ve tahlillerin bedelini ve yol parası ve oralarda uğraştığı beş günün yevmiyesi verilmesi lazım. Ali beyin evrakları inceleniyor. Devletin hangi işe ne kadar para ödediğini belirlediği Resmi Gazete inceleniyor ve MR 40 YTL, renkli gata 5 YTL olduğu tespit ediliyor. Yol parası olarak da mutat vasıta ücreti olan 7 YTL den bir gidiş ve bir dönüş karşılığı 14 YTL hesaplanıyor. Yevmiyeye sıra geliyor. Memur bakıyor sevk kağıdına ve “ Bunun üzerine şu tarihten şu tarihe kadar ayakta tedavi yapıldı diye yazılmamış. Sadece bir günlük yevmiye alabilirsiniz.” Diyor. Ali Beyin yevmiyesi 20,50 YTL.  Toplanıyor ve 79,50 YTL bulunuyor. Damga vergisi düşülüp Ali Beye ödenecek. Ancak bir sorun var. Şu anda kurumun bu harcama kaleminde ödeneği yokmuş. O yüzden şimdi ödenmesi mümkün değilmiş. Ödenek gelince alacakmış Ali bey parasını....

Ali Bey yorgun, üzgün, güvencesiz  işinin başına dönüyor. Kendi parasıyla aldığı Brodil öksürük şurubunu içmeye başlıyor. Bu hazırlıksız yakalandığı olağan dışı harcama onu belli bir süre bazı harcamalarında kısıtlamaya gitmeye mecbur edecek. Tek düze yaşantısındaki bazı ekstraları kaldırması gerekli.

Yan masada işe yeni girmiş çiçeği burnunda bir devlet memuru. İşe girme amaçlarını sıralarken “en azından sağlığımız güvence altında” diye avunuyor. Ali Bey tebessümle bakıyor yeni memura. “ Hoş geldin arkadaş. Evet sağlık güvencesi mevzuatta var. Ama senin de daha öğrenecek çooook şeyin var.” Diyor.  Gülüşüyorlar.09.08.2006  Şenpazar

                                                                              Hasan SAVAN